Thursday, April 20, 2017

தமிழ்ப்பெண் மாதவியை தேவடியாளாகக்காட்டும் கதை காவியம்.. மாது ஒரு பாகன் என்றால் உங்க சாதி அவதூறா?

பெருமாள்முருகன் ஒரு நல்ல கதைசொல்லி அவர். அவர் எழுதிய ஒரு புனைவுக்கதையை (fictional story) மையமாக்கி அவர் அமெரிக்கா வ‌ருவதை பலர் பஞ்சாயத்தாக்கிக் கொண்டுள்ளார்கள். இவரை எதிர்ப்பவர்களில் பலர் சாதிப்பித்தர்கள். பெரியார் புத்தகங்களை வீட்டில் அடுக்கி வைத்து இருந்தாலும், மனதில் சாதியைப் practice செய்பவர்கள்.

ஃபெட்னா என்ற ஒரு அமைப்பு அதன் விழாவிற்கு ஒருவரை அழைத்து , அவரும் ஒப்புக்கொண்ட நிலையில், சாதியை முன்னிறுத்தி அவரின் அழைப்பை திரும்பப்பெற்றார்கள் என்ற செய்தி அமெரிக்காவில் தமிழர்களிடையே பல பஞ்சாயத்துக்களை ஏற்படுத்தி உள்ளது.

இன்றைய நிலையில் , ஃபெட்னா அதிகார பூர்வமாக "நாங்கள் விடுத்த அழைப்பு அப்படியே உள்ளது"என்று சொல்லி சரி செய்துள்ளார்கள். பாராட்டுகள்.

பெருமாள்முருகனே இதைப் பற்றிப் பேசவேண்டாம் என்று சொன்னாலும், உள்ளூர் சாதிப் பிரச்சனைகளைப் பேச வேண்டிய தேவை உள்ளது. மேலும் சமீபத்திய சாகித்ய அகடாமி என்ற அரசாங்க அமைப்பு ,  இவரின் அதே கதையை (ஆங்கில மொழிபெயர்ப்புக்காக) பரிசுக்கு தேர்ந்தெடுத்து உள்ள செய்தி , அடுத்த ரவுண்டு பஞ்சாயத்தை ஏற்படுத்தி உள்ளது.

"மாது ஒரு பாகன்" :பெருமாள்முருகன் . அம்பேரிக்காவிலும் சாதித்திமிர் தமிழன்
http://kalvetu.balloonmama.net/2017/04/blog-post.html

"பெருமாள்முருகன் கவுண்டர் சாதியினரையும், பெண்களையும் அவமானப்படுத்திவிட்டார் அவரது கதையில்", என்பதுதான் அம்பேரிக்க, பெட்னாவில் உட்கார்ந்து இருக்கும் சில சாதிப்பிரியர்கள் வைக்கும் குற்றச்சாட்டு. இந்தப் பெரிசுகளில் பலருக்கு இந்த பெட்னா அரசியல்தான் முழுநேர வேலை.  தமிழும் தெரியாது புனைவும் தெரியாது. ஏதோ இவர்களின் காலம்போன காலத்தில் நாங்களும் உள்ளோம் என்று சொல்லிக்கொள்ள பெட்னா ஒரு அரசியல் மேடை.

தமிழில் உள்ள பல வரலாற்றுக் கதைகள் , காப்பியங்கள், கவிதைகளில் களவொழுக்கம், தொடுப்பு, திறப்பு என்று பலகூறுகள் உள்ளது. தலைவன் தலைவி என்பது கணவன் மனைவி அல்ல. கதையில் வரும் முக்கிய ஆண் பெண் கதாபாத்திரங்கள். அவர்களின் காதல் , கலவி, களவொழுக்கம் எல்லாம் படித்து வளர்ந்தவர்கள்தான் நாம். இலக்கியம் என்பது பேசாப்பொருளையும் பேச களம் அமைத்துக்கொடுக்கும் இடமாக இருக்க வேண்டும்.

பெட்னாவிலும் சரி பல லோக்கல் தமிழ் சங்கங்களிலும் சரி "கண்ணகியின் கதை" என்ற ஒன்றை  மேடையேற்றுவார்கள். அப்படிச் செய்வதால் ஏதோ இவர்கள் தமிழைக் காப்பதாய் நினைப்பு.

இந்த கண்ணகி கதை எத்தனை பேரை கேவலப்படுத்துகிறது தெரியுமா?

(1) வணிகம் செய்யும் சாதியினர் (செட்டியார்கள்?) வப்பாட்டி வைத்திருந்த கேவலமானவர்கள்.
(2) தமிழ்ப் பெண் மாதவி மற்றும் அவர் சாதியினர் பரத்தை தொழில் செய்த கேவலமானவர்கள்.
(3) தமிழ் ஆண்கள் (கோவலன்) பரத்தையிடம் தொடுப்பு வைத்த‌ கேவலமானவர்கள்.
(4) மதுரைக்கார பொற்கொல்லர் சாதியினர் போட்டுக்கொடுக்கும் கூட்டம். வந்த வாடிக்கையாளரை  அரசனிடம் மாட்டிவிட்ட கூட்டம்.

இப்படியாக பலரையும் கேவலப்படுத்துகிறது இந்த சிலப்பதிகாரக் கதை.

இதை எந்த வெட்கமும் இல்லாமல் பெருமையுடன் மேடையேற்றும் பெட்னா மற்றும் லோக்கல் 'டமுலு' சங்கங்கள், பெருமாள்முருகன் , அவர்களின் கவுண்டசாதியை அவமதித்துவிட்டார் என்று சொல்லி அழுகிறார்கள்.

என்னங்கடா உங்க நியாயம்?
உங்க சாதிப் பிரச்சனைன்னா அதை தமிழ்ப் பிரச்சனைன்னு ஆக்கி பெருமாள்முருகனை எதிர்க்கிறீர்கள்.
அடுத்தவன் சாதியை கேவலைப்படுத்தும் , தமிழ்ப்பெண் மாதவியை தேவடியாளாகக்காட்டும் , கதைன்னா அது தமிழ்ப்பெருமையா என்ன?

*
இந்தியாவில் பல கோவில் சுவர்களில் புடைப்புச் சிற்பமாக, கோபுரங்களில் பதுமைகளாக அலங்கரிப்பவை பாலியல் உறவு சார்ந்த கலவிநிலைகளே. காமசூத்திரம், கசுரகோ சிற்பங்கள் என்று பல சாட்சிகள் இந்தியாவின் கட்டற்ற பாலியல் உறவுகளுக்கு இன்றும் சாட்சியாக உள்ளது.

14 Temples In India Where You Get A Lot More Than Just The Traditional Prasad
http://www.indiatimes.com/culture/who-we-are/14-temples-in-india-where-you-get-a-lot-more-than-just-the-traditional-prasad-231878.html

இவை எல்லாம் வரலாற்று எச்சங்கள்.  இன்று வாழும் நம்மை அது பெருமைப்படுத்துகிறதா அல்லது அசிங்கப்படுத்துகிறதா என்பது, நம் மூளையில் ஏற்றப்பட்டு இருக்கும் புனித/மத/சாதிய/ கருத்துக்களைப் பொறுத்து மாறும்.

இந்தியாவை இந்தக் கோவில்கள் அசிங்கப்படுத்துகிறது என்று சொல்லி இவற்றை இடித்துவிட்டால் இழப்பு நமக்கே.

*
அமெரிக்க அதிபரையும் இன்னும் அனைவரையும் Talk Show க்களில் வெளுத்து வாங்கும் ஒரு நாட்டில் இருந்துகொண்டு, பேச்சு சுதந்திரத்தை ஆதரிக்கும் மண்ணில் இருந்துகொண்டு "என் சாதியை கேவலப்படுத்தினான்", "என் மதத்தை கேவலப்படுத்தினான்", என்று சாதி மதம் பார்த்து கலைஞர்களைத் தடை செய்வது தவறானது.

இப்படியே போனால் கலைகளை , சாதி மதங்களின் பெயரால் அடக்குமுறை செய்தவர்களின் பட்டியலில் (உதாரணம் சல்மான் ருஃச்டிக்கு விதிக்கப்பட்டுள்ள மரண தண்டனை) தமிழர்களும் வந்துவிடுவோம்.

ஏற்கனவே விசுவரூபம் மற்றும் டாவின்சு கோடுகளை நாசமாக்கிய மதப்பாதையில்,  தமிழனாகச் செல்ல வேண்டாம்.

-----------------

தகவலுக்கு:
ஜாதி - மத வெறியர்களின் பிடியில் வடஅமெரிக்கத் தமிழ்ச்சங்கப் பேரவை
http://keetru.com/index.php/2014-03-08-04-35-27/2014-03-08-12-18-14/32827-2017-04-08-02-57-56

ஜாதிவெறியர்களிடமிருந்து ஃபெட்னாவைக் காக்க வேண்டும்
http://keetru.com/index.php/2014-03-08-04-35-27/2014-03-08-12-18-14/32845-2017-04-11-00-01-37

FeTNA காசிருந்தால் முன்னாள் உட்காரலாம். ஜிகினா சிரியுடன் சேர்ந்து சாப்பிடலாம்
http://kalvetu.balloonmama.net/2012/06/fetna.html

Thursday, April 06, 2017

"மாது ஒரு பாகன்" :பெருமாள்முருகன் . அம்பேரிக்காவிலும் சாதித்திமிர் தமிழன்

னக்கும் கதைப் புத்தகங்களுக்குமான உறவு பலர் அறிந்தது. போகாத‌ பொழுதுகளை இழுத்துப்பிடித்து , போகவைக்க எனக்கு கதைப் புத்தங்களின் தேவை கிடையாது. அதே சமயம் புனைவுக்கதைகள் நம் சன்னலை திறக்கும் சாவிகள் என்பதில் மாற்றுக்கருத்தும் கிடையாது. சுவாசிப்பது போல வாசிப்பதும் ஒரு தன்னிச்சையான செயலாக இருக்கலாம். அதில் எந்த சிறப்பும் கிடையாது என்பது என் நிலை.

நண்பர் ஒருவருடன் நடந்த உரையாடல் ஒன்றில், மாதொருபாகன் என்ற கதை,  உள்ளூர் அம்பேரிக்க தமிழ்சங்க அரசியல் விளையாட்டில் ஒரு முக்கிய இடம் பிடித்துள்ளது என்று அறிய வந்தேன். ஏற்கனவே இணையப் பஞ்சாயத்துகளில் பெருமாள்முருகனுக்கு நேர்ந்த சம்பவங்கள் எனக்கு தெரிந்தே இருந்தது. ஆனால் அம்பேரிக்காவரை வந்து ஆடும் இந்த சாதிக்கொடுமைகள் குறித்து பேச வேண்டிய தேவையால் இன்று பேசுகிறேன்.

புனைவுக்கதைகளை அப்படியே தனக்கான சட்டையாக  எடுத்துப்போட்டுக்கொண்டு, குத்துதே குடையுதே என்று புலம்புவதில் பயன் இல்லை. சல்மான் ருஃச்டி , ஓவியர் ஃகுசேன், தஃச்லிமா என்று பலரை ஓட ஓட விரட்டியுள்ளது இந்த சம்முவம். அதே சமயம் , பைபிள்,குரான்,இராமயணம் என்று பலவற்றை கொண்டாடி,  அப்படியே உண்மை என்று   நம்பும் சம்முவமும் இதுதான்.  எது புனைவு? எது வரலாறு?   எது வரலாற்றின் மீதான ஆசிரியரின் பார்வை? என்று பிரித்துப் பார்ப்பது நம் மூளை என்பதால், அதன் பகுத்தாயும் திறனையொட்டியே நமது பகுத்தறியும் அறிவின் எல்லை இருக்கும்.

நோவாவின் கப்பலில் , அண்டார்டிகாவில் இருந்து மண்டைய மண்டைய ஆட்டி, பல ஆயிரம் மைல்கள் தூரம் நடந்து வந்து , அரபு நாட்டுப்பக்கம் நோவாவின் கப்பலில் ஏறியதால்தான் இன்றும் பெங்குவின்கள் உள்ளது என்றும், அப்படி கப்பலைத் தவறவிட்டதால்தான் டைனோசர்கள் இல்லை என்றும் நம்பி, வாரம்தோறும் அந்த கதைகளை வாசிப்பவர்கள் இன்றும் உள்ளார்கள். சீக்கா வைரசுகூட ( zika virus)இப்படி நோவாவின் கப்பலில் ஏறிக்கொண்ட ஒன்றுதான். 2016 ஒலிம்பிக்கில் இது பிரேசிலைப் பாடாய்படுத்தியது. இதுபோன்ற வைரசுகளை நோவா ஏற்றிக்கொண்டு வராமலேயே இருந்து இருக்கலாம்.

இப்படியான கதைகளில், புதியதாய் வந்து சேர்ந்து இருப்பது பெருமாள் முருகனின் 'மாதொருபாகன்'. எந்த ஒரு புனைவிலும் வரலாற்றின் எச்சங்கள் அல்லது வரலாற்றுச் சம்பவங்கள் என்று நம்பியவற்றை ஆசிரியர் கருவாக வைத்து , அவரின் கற்பனையைப் பின்னுவார். இது வாசிக்கும் இரசிகர்களுக்கு வாசிப்பின்பம் கொடுக்க. பெருமாள்முருகனின் இந்தக் கதை மையமாக வைக்கும் கருத்து அல்லது இந்தக் கதை வழியாக அவர் சொல்லவரும் வரலாற்றுக் கருத்து அல்லது வரலாற்றில் அவரின் பார்வை அல்லது அவரின் ஆராய்ச்சிகளின் வழி வந்த கருத்து எது என்று கேட்டால், "திருச்சங்கோடு திருவிழாவில் கிடைக்கும் கட்டற்ற புணர்வுச் சுதந்திரம்". அவ்வளவே. அதைத் தாண்டி இதில் வரலாற்றுப் பார்வை அல்லது குறிப்பு என்று வேறு ஏதும் இல்லை. இந்த இழையைச் சுற்றிப் பின்னப்பட்டுள்ள கதைமாந்தர்களால் இந்தக் கருத்து , கதையாக வளர்க்கப்படுகிறது.

என்னைப் போன்ற ஆட்களுக்கு விவரணைகள் தேவை இல்லாதது. "சரி பாசு மேட்டர் என்ன சொல்லுங்க" என்று குறுக்குவெட்டுத் தோற்றத்தை மட்டுமே காண விளையும் இரகம் நான். இருந்தாலும் பொறுமையாக பெருமாள்முருகனின் கதையைப் படித்தேன். பெருமாள்முருகன் அப்படி என்னதான் எழுதியுள்ளார் என்று வாசித்தேன். 190 பக்கங்கள் சில மணி நேரங்களில் முடிந்து போயிற்று. பொன்னாவின் வீட்டை அறிமுகப்படுத்தும் போது இருக்கும் விவரணைகள் , வீடு, பூவரச மரம் என்று நின்றுவிடுகிறது. ஏதோ வெட்ட வெளியில் 'செட்' போட்ட மாதிரி விட்டுவிட்டார் வீட்டை. ஊரை, தெருவை கொஞ்சம் எழுதிக்காட்டி இருக்கலாம் அறிமுகத்தில். திருச்செங்கோடு , பாவாத்தா ,தேவடியாள்தெரு என்று அவர் சொல்லிச் சென்றாலும் முழுமையாக ஒரு ஊரின் சித்திரத்தை வரைந்துகொள்ள‌ முடியவில்லை என்னால். திருவிழாவிற்கு நம்மைக் கூட்டிச்செல்ல அவசரப்படுகிறார். அதிக விவரணைகள் அங்கே இருப்பதாக எனக்குத் தெரிகிறது.

பெருமாள்முருகன் இந்தக் கதைவழியாக சொல்லவரும் செய்தி அல்லது இந்தக் கதைக்காக அவர் மெனக்கெட்டுச் செய்த ஆராய்ச்சியின் முடிவு எது என்று பார்த்தால் , கட்டற்ற புணர்வுச் சுதந்திரம் கொண்ட அந்தக்கால திருவிழா என்ற விடைதான். அதுதாண்டி இங்கே வரலாற்றுக்குறிப்பாக ஏதும் இல்லை. இந்தியாவில் பல கோவில் சுவர்களில் புடைப்புச் சிற்பமாக, கோபுரங்களில் பதுமைகளாக அலங்கரிப்பவை பாலியல் உறவு சார்ந்த கலவிநிலைகளே. காமசூத்திரம், கசுரகோ சிற்பங்கள் என்று பல சாட்சிகள் இந்தியாவின் கட்டற்ற பாலியல் உறவுகளுக்கு இன்றும் சாட்சியாக உள்ளது.

14 Temples In India Where You Get A Lot More Than Just The Traditional Prasad
http://www.indiatimes.com/culture/who-we-are/14-temples-in-india-where-you-get-a-lot-more-than-just-the-traditional-prasad-231878.html
இவை எல்லாம் வரலாற்று எச்சங்கள்.  இன்று வாழும் நம்மை அது பெருமைப்படுத்துகிறதா அல்லது அசிங்கப்படுத்துகிறதா என்பது, நம் மூளையில் ஏற்றப்பட்டு இருக்கும் புனித/மத/சாதிய/ கருத்துக்களைப் பொறுத்து மாறும். இந்தியாவை இந்தக் கோவில்கள் அசிங்கப்படுத்துகிறது என்று சொல்லி இவற்றை இடித்துவிட்டால் இழப்பு நமக்கே. மகாபாரதக் கதையை உக்காந்து படிச்சாலே தலை சுத்தும். பாலியல், கலவி குறித்தான அந்தக் கால நடைமுறைகள், பிள்ளை பெற அவர்கள் செய்த முயற்சிகள் அதற்கான சாமி விளக்கங்கள், சப்பைக் கட்டுகள், என்று பல உள்ளது அதில். நாம் இன்றும் அதை படிக்கிறோம். வேலை வெட்டி இல்லாத சிலர் அதை தூர்வாரி, அதன்மேல் அவர்களின் புனைவைச் சமைக்கிறார்கள்.

தமிழில் உள்ள பல வரலாற்றுக் கதைகள் , காப்பியங்கள், கவிதைகளில் களவொழுக்கம், தொடுப்பு, திறப்பு என்று பலகூறுகள் உள்ளது. தலைவன் தலைவி என்பது கணவன் மனைவி அல்ல. கதையில் வரும் முக்கிய ஆண் பெண் கதாபாத்திரங்கள். அவர்களின் காதல் , கலவி, களவொழுக்கம் எல்லாம் படித்து வளர்ந்தவர்கள்தான் நாம்.

பொன்னாவையும் மகாபாரத குந்தியையும் , காளியையும் மகாபாரத  பாண்டுவையும் ஒப்பிடலாம்.  அப்படி ஒப்பிட்டால் பெருமாள்முருகன் எதையும் புதிதாகச் சொல்லவில்லை என்ற உண்மை தெரியவரும். அவர் புதிதாகச் சொன்னது , கதை நடக்கும் இடமாக அவர் சொன்ன திருச்சங்கோடும் , அந்த சாதி சனங்களும்தான்.

பெருமாள்முருகன் மீது வைக்கப்படும் குற்றச்சாட்டு "நம்ம சாதிப் பொம்பளைகளை திருவிழாவில் பிள்ளைவரம் தேடுபவர்கள் என்று ஆக்கிவிட்டார். அவரைக் குத்து , கொல்லு, தடை செய்" என்பதுதான். இதைச் சொல்பவர்கள் மகாபாரத்தைப் போல மாதொருபாகனையும் முழுக்க முழுக்க அக்மார்க் வரலாறாகப் பார்க்கிறார்கள் என்றே நினைக்கிறேன். இவர்களிடம் புனைவாய் 'காதில் செய்தி சொல்வது' வேலைக்காவாது. கதை எழுதும் தொழிலாளிகள் கவனமாக இருக்க வேண்டும்.

ஊர்த்திருவிழாவில் காளியும் , முத்துவும் , மற்றவர்களும் அடுத்தவர்களின் பெண்களுக்கு 'சாமி'யாய் அலைந்த கதையும் இதில்தான் உள்ளது. எந்த ஒரு நபரும் "நம்ம சாதி ஆண்களை , திருவிழாவில் கோவணத்தோடு நீட்டிக்கொண்டு அலையும் காமுகன்கள்   என்று சொல்லிவிட்டார் பெருமாள்முருகன்" என்று சொல்லவேயில்லை. ஒரு காமச் செயலில் ஈடுபடும் ஆணை ஒன்றும் சொல்லாமல் , பெண்ணை முன் வைத்து , கலாச்சாரம் காப்பதே நம் வேலை என்றாகிவிட்டது.

பிள்ளை இல்லை என்பதால் பொன்னாவை அந்த ஊர் பெண்கள் (அதே சாதி சனம்) குத்திக்கிழிக்கிறது வார்த்தைகளால். பிள்ளை இல்லாத காரணத்தால் அவளை நம் படுக்கைக்கு கடத்திவிடலாம், வந்துவிடுவாள் என்று அதே ஊர் ஆண்கள் (அதே சாதி சனம்) வலைவிரிக்கிறது. இதையும் அவர் காட்சிப்படுத்தியுள்ளார். பெருமாள்முருகனை எதிர்த்துப் போரிட்டவர்களில் யாரும் " அட பக்கிகளா இன்றும் நம் பொம்பிளைகளை , பிள்ளை இல்லை என்று இப்படித்தானே பாடாய்ப் படுத்துகிறீர்கள். நம்ம சாதிப் பிள்ளைகளை நாமே இப்படிப் படுத்தினா என்னதான் விடிவு" என்று அதே சாதி சனத்தை கண்டிக்கவில்லை. மாறாக பெண்களை கேவலப்படுத்திவிட்டார் என்று கொடிபிடித்தார்கள். அதே பெண்களுடன் உறவு கொண்ட அதே சாதி சன ஆண்களை ஒன்றும் சொல்லவில்லை.

பிள்ளை இல்லாத பெண்களை , அதே சாதி மதப் பெண்கள் வார்த்தைகளால் மறைமுகமாக சாட்டையடி அடிப்பதும், நல்ல காரியங்கள் துக்க காரியங்களில் அவர்களை சடங்குகள், சாத்திரங்கள் என்ற பெயரில் அதே சாதி மதப் பெண்கள் அசிங்கப்படுத்துவதும் இன்றும் உள்ளது.

"இப்படியான சாதி மத சாங்கியங்களை நாம் இன்றும் கட்டிக்கொண்டு அழுகிறோமே, இப்படி இருந்தால் நாமே இவர்களுக்கான திருவிழாவை திணிப்பவர்களாகிவிடுவோமே" என்று இவர்கள் நினைப்பதே இல்லை. பெருமாள்முருகன் கதையினால் ஏற்பட வேண்டிய மாற்றம் என்றால், அந்த சாதி /சன/ மத மக்கள் , அவர்களின் பிள்ளையில்லாப் பெண்களை நடத்தும்  முறையில் மாற்றம் கொண்டுவரவேண்டும். இதை விட்டுவிட்டு கதைசொல்லிய பெருமாள்முருகனை சட்டையைப் பிடிப்பது சரியல்ல.

"மாதும் ஒரு பாகம்" என்ற தலைப்பு இருந்தாலும் இந்தக் கதையில் அதை எப்படி நியாயப்படுத்துகிறார் என்று தெரியவில்லை. பெண்ணுக்கும் சம வாய்ப்பு திறந்தவெளிக்கலவியில் உள்ளது என்பதாலா? அல்லது உடலால் பிரியாமல் இருக்கும் பிரியத்தை , காளி பொன்னாவின் மீது வைத்துள்ள காதல் என்று சொல்கிறாரா தெரியவில்லை. பாவாத்தாதான் மாதொருபாகன் என்று சொல்கிறார். ஆனால் பாவாத்தாவின் கதை வேறாக உள்ளது. காட்டில் வன்புணர்வு செய்யப்பட்ட மலைப்பெண்தான் பாவாத்தா என்று நான் புரிந்துகொண்டேன். ஆனால் கோவில் பூசாரி அதுதான் இந்தப்பழம் என்று செந்தில் காமெடியாய் குழப்புகிறார் மிசுடர் முருகன்.

இன்றுவரை "மாதும் ஒரு பாகம்" என்பது சிலையாய்தான் உள்ளதே தவிர செயல்பாட்டில் இல்லை. ஆம் அந்தக் கோவிலுக்கு பெண்கள் அர்ச்சகராக முடியுமா? அல்லது அய்யப்பன் கோவிலுக்கு நாப்கின் போட்ட பெண்கள் போகத்தான் முடியுமா? கோவணத்தில் விந்துசிந்தினாலும் ஆண் எங்கும் போகலாம். ஆனால் பெண் அப்படிப்போக முடியாது. எனவே "மாதும் ஒரு பாகம். எங்ககிட்ட அர்த்தநாதிசுவரர் இருக்கார்" என்று சொல்லாமல் செயலில் காட்டலாம அந்த சாதி சன மக்கள்.

விழிப்பதற்கான‌  ஒரு வாய்ப்பாக எடுத்துக்கொள்வதைவிட்டுவிட்டு கதைசொல்லியைப் பழிப்பது வீண். ஆஃப்டரால் அது ஒரு புனைவு.

**

இந்த வருட அம்பேரிக்க டான்ஃசு கிளப்பிற்கு (FeTNA) பெருமாள்முருகன் வந்தால் தங்களின் சாதித்திமிரில் ஒரு மாற்று குறைந்துவிடும் என்று நினைக்கும் ஆண்களும் பெண்களும் ,  உங்கள் வீட்டில் , நீங்கள் எப்படி உங்கள் மத சாதி சாங்கிய சடங்குகளில் பிள்ளையில்லாப் பெண்கள், கணவனை இழந்த  கைம்பெண்கள், குருதி கொட்டும் நாளில் இருக்கும் உங்கள் வீட்டுப் பெண்கள் அல்லது நீங்களே உங்களை நடத்திக்கொள்கிறீர்கள் என்று சிந்திக்கலாம்.

#மாது ஒரு பாகன்

கடுப்பைக் கிளப்பும் - FeTNA சேர்ந்தே டான்ஸ் பாக்கலாம் கவித வாசிக்கலாம் வாங்க ப்ளீஸ்
http://kalvetu.balloonmama.net/2010/06/fetna.html

Monday, March 27, 2017

இலக்கிய அடியாள்: செயமோகன்

சினிமாவில் டாக்டராக நடிப்பவரைப் பார்த்து "நீ டாக்டருக்கு படித்துள்ளாயா? என்ன தகுதியின் அடிப்படையில் டாக்டராக நடிக்கிறாய்?" என்று யாரும் கேட்பது இல்லை. மகாபாரதக் கதை ரீமேக் செய்பவரைப் பார்த்து "நீ மகாபரதப்போரில் பங்கு கொண்டாயா? குந்திக்கு போத்தீசில் சேலை வாங்கினாயா? என்ன தகுதியில் போரைப் பற்றிப் புனைகிறாய்?" என்று கேட்பது இல்லை. ஆனால் கதைப் பொத்தகம் எழுதும் ஒருவரின் அன்றாட செயல்பாட்டை, அவரின் பதிவுகள் வழியே அவர் அறியத்தருவதை வைத்து விமர்சித்தால், "நீ அவரின் கதைப் புத்தகம் படி" என்று சொல்லும் மடையர்கள் உள்ளார்கள் இங்கே.  வங்கி ஊழியர் பணத்தை கையாளும் விதத்தைப் பற்றி வக்கிரமாக விமர்சிக்கும்போது , அல்லது தொப்பி&திலகம் எழுதி மறைந்து கொள்ளும்போது "நீ சினிமாவில் நடித்துள்ளாயா? உனக்கு என்ன தகுதி உள்ளது?" என்று எந்த முட்டாள்கள்களும் கேட்பது இல்லை.

தமிழ் இணையவெளியில் முதலில் வந்தவர்களில் பெரும்பாலனவர்கள் வாரப்பத்திரிக்கை முதல் பெத்தப் பெரிய கதை பொத்தகம் வரை படித்தவர்களாக இருந்தார்கள். இவர்களுக்கு பேச எதுவும் இல்லாத காரணத்தால், அடுத்தவர் எழுதி , இவர்களின் சன்னலில் வீசப்பட்ட ரொட்டித்துண்டுகளை வைத்து பேசிக்கொண்டு இருந்தார்கள். அடுத்தவன் அவன் பார்வையில் வடிக்கும் செய்தியின் வழியாக,  இவர்களுக்கு வரும் செய்திகள், உணர்வுகள் மட்டுமே இவர்களுக்கு பெரிதாக இருந்தது மட்டும் அல்ல , அதுவே இறுதி என்றும் நம்பினார்கள்.

இவர்களுக்கான கதவை திறந்துகொண்டு , தனக்கு எட்டும் தூரத்தில் இருக்கும் இடத்திற்கு சென்று சுயமாக அறிய எந்த முயற்சியும் செய்யாதவர்களாக மாறிப்போனார்கள். அலங்காநல்லூரில் பிறந்து அந்த வாடிவாசலில் ஏறிக்குதித்த என்னிடமே , அலங்காநல்லூர் சல்லிகட்டு பற்றி அறிய யாரோ ஒருவர் எழுதிய "வாடிவாசல்" கதைப் புத்தகம் படி என்று சொல்லும் அளவிற்கு தங்களை இருத்திக்கொண்டார்கள்.

மதவாதிகள் உலக விசயங்கள் அனைத்திற்கும் விடையை அவர்களின் மதப்புத்தகத்தில் தேடுவதுபோல, இவர்கள், தங்களின் பீடாதிபதிகளின் புத்தகங்களில் எல்லாவற்றுக்குமான விடைகளைத் தேட ஆரம்பித்துவிட்டார்கள். கதையும் கதை சார்ந்த வாசிப்பு அதையொட்டிய இரசிக சபை என்று இதை ஒரு மதமாக்கி வருகிறார்கள்.

புத்தகம் ஒரு சன்னல். ஆனால் உங்களுக்கான கதவை நீங்கள்தான் திறக்க வேண்டும். எல்லாவற்றையும் நேரடி அனுபவத்தில் அறியமுடியாது. அப்படியான வேளையில் புத்தகங்கள்தான் சன்னல். ஆனால் சன்னல்வழி பிம்பத்திலேயே தங்கிவிடுதல் என்பது நோய்.

தமிழில் "படைப்பு" (Creative work)  , "படைப்பாளி" (creative worker)  என்ற வார்த்தைகளுக்கு,  தாயத்து கட்டி, மந்திரம் ஓதி அதைப் புனிதமாக‌ உருவேற்றி , கதைப் பொத்தகம் எழுதும் தொழிலுக்கு தாலியாக கட்டிவிட்டார்கள் என்றுதான் தோன்றுகிறது.

கதை எழுதுபவன் மட்டுமே படைப்பாளி , மற்ற தொழில்கள் செய்பவன் படைப்பாளியாக இருந்துவிடவே முடியாது என்று நம்ப வைக்கப்பட்டுள்ளார்கள். "மல்ட்டி லெவல்" மார்க்கெட்டிங்கில் இருக்கும் பதவிகள் போல , இவர்களின் வாசகப் பதவியை அடைகிறார்கள். அதைப் புனிதம் என்றும் மனதார நம்புகிறார்கள். "சினிமா என்ற படைப்பின் இரசிகனும் , கதை என்ற படைப்பின் இரசிகனும் , படைப்பு & இரசிகன் என்ற‌ தளத்தில் ஒன்றே" என்றால், ஏதோ மேன்மக்களை தீண்டத்தகாதவர்களோடு ஒப்பீடு செய்துவிட்டதுபோல பதறுகிறார்கள்.

இவர்களின் புனித வார்த்தையான படைப்பு /படைப்பாளி என்றால் என்ன என்று பார்ப்போம்.

சின்னக்குழந்தையின் கிறுக்கல்கள்கூட Creative  (படைப்பு) என்ற வகையில்தன் வரும். கதைபொத்தக் தொழிலும் Creative (படைப்பு) தன்மை உள்ளது. கதைபொத்தம் எழுதுபவர்கள் மட்டுமே Creative (படைப்பு) தன்மையுள்ளவர்கள் என்று இவர்கள் நம்ப வைக்கப்பட்டுள்ளார்கள். ஓவியம், நாடகம், சிற்பம், பேச்சு கட்டடக்கலை, கோலம் போடுதல் என்று எல்லா செயல்பாடுகளிலும் Creative (படைப்பு) தன்மை உள்ளது.  புரோட்டா சுற்றும் 100 பேரை எடுத்துக்கொண்டால் , ஒவ்வொருவரின் கை லாகவமும் ஒருமாதிரி இருக்கும். அந்த தொழிலிலும் படைப்பு வாய்ப்பு (creative scope ) உள்ளது என்பதை,  கதைத் தொழிலில் உள்ளவர்கள்  ஏற்கவே மறுக்கிறார்கள்.  எழுதுவதை வேலை (work), தொழில் (job/business) , பொழுது போக்கு (hobby ) என்று எந்த வகைப்பாட்டில் வைத்தாலும் , அதைப்போல மற்ற செயல்களுக்கும்  படைப்பு வாய்ப்பு (creative scope ) இருக்கலாம் என்பதை  மனதார மறுக்கிறார்கள். இது ஒரு மன நோய்.

ஒவ்வொரு தொழிலும் அந்த தொழிலைச் செய்பவருக்கு அந்த தளத்திற்கான படைப்பு வாய்ப்பு (creative scope ) உள்ளது. இதுதான் உண்மை. அந்த வாய்ப்பை எப்படி பயன்படுத்துகிறார்கள் , அதில் இருந்து சமூகத்திற்கு என்ன தாக்கத்தை ஏற்படுத்துகிறார்கள் என்பது அடுத்த கட்டம். உடனே பிக்பாக்கெட்டும் தொழில்தானேஎன்றால் "ஆம் தொழில்தான்". ஆனால் , அது சமூகத்தில் என்ன தாக்கம் ஏற்படுத்துகிறது என்பதில் அடுத்த கட்டம் உள்ளது. சமூகத்தில் நடக்கும் ஒவ்வொரு செயல்களும் , அந்த சமூகத்தில் அதற்கான தடத்தை விட்டுச் செல்கிறது. எது சரி? எது தவறு? எது அளவில் சிறந்தது? என்பது எல்லாம்,  அடுத்த கட்ட அளவீடுகள்.

படைப்பு = Creation
படைப்புத்தன்மை = Creativeness
எழுத்து = Writing
எழுத்தாளுமை = Proficiency in writing.

ஒவ்வொரு துறையிலும் ஆளுமைகள் (professional and commanding)  ஆட்கள் இருக்கிறார்கள். அப்படி இருக்கையில் படைப்பு/ஆளுமை என்பதை ஒரு துறைக்கும் மட்டுமான புனித பரிவட்டமாக மாற்றிவிட்டார்கள் இந்த தமிழ் எழுத்துவேலை செய்பவர்களும் , அவர்களின் இரசிகர்களும்.

இணையத்தில் இவர்கள் அரசியல் அடியாட்கள்போல , அவர்களுக்கான ஒரு அடியாட்கள் கூட்டத்தையும் வைத்துள்ளார்கள். இவர்களை எதிர்த்து ஏதேனும் சொல்லிவிட்டால் "நீ முட்டாள். கதை படி " என்ற மந்திரத்தை எடுத்து வீசுவார்கள்.

இப்படியான ஒரு கூட்டத்தை செயமோகன் என்பவர் இணையத்தில் வளர்த்து வருகிறார். வருடம் ஒரு முறை ஊட்டியில் தங்கி இலக்கியம் பேசுவது என்று காலம் தள்ளிய இவர்கள், இவருக்கு மத்திய அரசின் விருது வேண்டி நடிகர்களின் சிபாரிக்கடிதங்களை பெற்றவர்கள்தான் என்றும் சொல்கிறார்கள் இவரின் எதிர் முகாம் மக்கள்.  வெகுசன அங்கீகார‌ மோகம் தலைக்கேறிய பித்தசபை இது. இறுதியில் இவர்களே "விசுணுபுர அவார்டு கம்பெனி" ஒன்றை ஆரம்பித்தும் விட்டார்கள். இது எல்லாம் அவர்களின் தொழில் சார்ந்தது , இருந்துவிட்டும் போகட்டும்.

இவர்களில் பலர் வேத (வர்ணாசிரம) விரும்பிகளாகவும், இந்துத்துவா கட்சி சார்பானவர்களாகவும் இருப்பதில் வியப்பு இல்லை. ஆரம்பத்தில் இருந்து நான் இவரை,  வர்ணாசிரமப் பற்றாளராக , இந்துத்துவா இயக்கங்களின் இலக்கிய அதிகாரகமாகவே அறிந்து வந்துள்ளேன். அதற்கு அவரே இன்று சாட்சியமும் கொடுத்துள்ளார்.

சமீபத்தில் மறைந்த அசோகமித்திரன் என்ற எழுத்தாளரை ஒட்டி இவர் சொல்லிய கருத்துகள் பொய்யா இல்லையா என்பது கதை பொத்தக தொழிற்சாலைப் பணியாளர்களின் பிரச்சனை. ஆனால் அந்த விசயத்தைப் பற்றிப் பேசும்போது,  இவர் எப்படி சாதியத்தைக் கையாள்கிறார் என்பது இவரைக் காட்டிக்கொடுக்கிறது. http://www.jeyamohan.in/96793#.WNkeP1PytyE


கருத்து, செய்தி என்ற அளவில் மாறுபடுகிறார்கள் என்பதற்காக, தன்னை விமர்சிப்பவர்களை எல்லாம் " அந்த எழுத்தாளரின் சாதிக்காகப் பேசுபவர்கள்" என்று சொல்லுகிறார். அரசியல்வாதிகளில் பலர் இப்படி உள்ளார்கள். ஊரையே அடித்து உலையில் போடும்போது எதையும் சொல்லாதவர்கள், ஏதாவாது பிரச்சனையில் மாட்டிக்கொண்டால் "நான் இன்ன சாதி என்பதால் என்னை இபப்டிச் செய்கிறார்கள். மக்களே பாருங்கள்" என்று கதறுவார்கள். இந்த நபர் இன்று செய்வதும் அப்படித்தான் உள்ளது.

இவருக்கு கப்பம் கட்டாவிட்டால் கடை நடத்த விடமாட்டார் போல. உயிர்க் காப்பீடு எடுப்பது போல தமிழகத்தில் எழுத்து தொழிலில் இருப்பவர்கள்,இவரிடம் காப்பீடு எடுத்து , அதற்கான பிரீமியத்தை கட்டிவிடுங்கள். இல்லாவிட்டால் நீங்கள் மறைந்த சிலமணி நேரத்தில், எதையாவது எழுதி, உங்களின் நண்பர்களை அல்லது குடும்பத்தை கேலிக்குரியவர்களாக மாற்றிவிடும் வல்லமை கொண்டவர்.

ஆம் இவர் தமிழக இலக்கிய அடியாள்.

.

Wednesday, March 22, 2017

கூமுட்டை பெண்கள் - நீயா? நாயா?

மீபத்திய‌ நீயா நாயா நிகழ்ச்சியில் (March 19, 2017)  இருந்து எனக்கு தெரிவது

இது காசுக்காக நடக்கும் தொலைக்காட்சியின் சம்பாதிக்கும் வேலை

  • வேண்டும் என்றே இவர்கள் இப்படி திரைக்கதை தயாரித்து நடிக்கச் சொல்கிறார்கள். 
  • அல்லது மதில்மேல் இருக்கும் அரைகுறைகளை இப்படி தள்ளிவிட்டு விளம்பரங்கள் மூலம் பணம் சம்பாரிக்கிறார்கள்.

அல்லது உண்மையில் இப்படி ஒரு தறுதலைச் சமுதாயம் வள‌ர்ந்து வருகிறது

  • இருப்பாங்களோ இருக்க மாட்டாங்களோ (பெற்றோர்) சாகுறதுக்குள்ள சொத்தை மாத்திக்கொடுத்தா நல்லது. பத்திரம் பதிவுன்னு அலைச்சல் இல்லை.
  • திருமணம் என்பது மண வாழ்க்கையின் தொடக்கம் அல்ல. அடுத்தவன் வயுறு எரிய வைக்கும் ஆடம்பரம்.
  • அதுதான் பொம்பளப்பிள்ளை பொறந்துருக்குல்ல ஏன் சேத்து வைக்கைல. அது உன் குற்றம் இப்ப கடன் வாங்கு.
  • எங்க அப்பா நல்ல வாழ்க்கை வாழவே இல்லை. இன்றும் கடின உழைப்பு உழைக்கிறார். அது போல என் கணவன் கசுடப்படக்கூடாது. அதனால என் அப்பா இன்னும் நாசமாப் போனாலும் எனக்கு 50 பவுன் போட வேண்டும்.
  • சாகுறவரை பென்சன் வருது, செஞ்சா என்ன குறைஞ்சிருவியா நீயி? ( பெற்றோரைப் பார்த்து)
  • 365 சேலைகள் வேண்டும். நாளுக்கு ஒன்றாக கட்ட.
  • சிம்பிள் கொசுட்டின் "வெட்னரி டாக்கடர். அப்பா மேனசர் செஞ்சா என்ன?. கண்டிப்பா செய்யலாம்" பெற்றோரைப் பார்த்து காசு கேட்பவர்கள்.
  • அப்பா கார் ஓட்டி காசு சம்பாதித்தாலும், கடன்பட்டாவது எனக்கு கார் வாங்கிக் கொடு. என்ன குறைஞ்சா போவாங்க. இசுசேட்டட்சு இருக்கில்ல.

பெற்றோருக்கான கேள்வி:
"அண்ணனுக்கு கல்விக்கு காசு உனக்கு சீர் வரிசைக்கு காசு" என்ற ஒற்றை நிலைப்பாட்டில் இவர்களை பிரியாணிக்கு வளர்க்கப்படும் ஆடு போல, இந்த நூற்றாண்டிலுமா நீங்கள் வளர்க்கிறீர்கள்?

தறுதலைப் பிள்ளைகளுக்கு கேள்வி:
திருமணம் என்பது இணைந்து வாழும் வாழ்க்கை. நீங்கள் அதைச் சுற்றியுள்ள சடங்குகளில்தான் இன்னும் இருக்கிறீர்கள். உங்களின் கல்வி உங்களை வேற்று மொழியில் இருந்து ஆடம்பரத்தை அறிந்து கொள்ள கற்றுத்தந்துள்ளதே தவிர வேறு எதையும் அல்ல.

நான் தெரிந்து கொண்ட வார்த்தைகள்:
சங்கீத் , மெகந்தி, லெகங்கா, சிரிவாரி மண்டபம், காசா கிராண்டே வில்லா.

என்ன கருமங்கள் இது? இதற்கும் திருமணத்திற்கும் என்ன தொடர்பு உள்ளது?

இன்றைய‌ திருமணங்களில் ஆண்களும் சிகினா வேலைப்பாடுகள் கொண்ட சுரிதார்களை அணிய ஆரம்பித்துவிட்டார்கள். அதற்கு "குருதா குருமா" என்று பெயர் வைத்துக்கொண்டுள்ளார்கள்.

முட்டாள்களே, 5 பேரை வைத்து டவுசர் போட்ட மாப்பிள்ளையுடன் பீச்சில் எளிய முறையில் இன்றும் திருமணங்கள் நடக்கிறது அம்பேரிக்காவில்.

மதுரை மீனாட்சி அம்மன் கோவில் மண்டபத்தில் இன்றும் எளிய திருமணங்கள் நடக்கிறது.

இந்த தறுதலைப் பெண்களை இப்படி ஆக்கியது சம்முவம் என்று சொல்லிவிடாதீர்கள். இதே சம்முவத்தில்தான் நல்ல பெண்களும் உள்ளார்கள். தறுதலைகளாக வளர்த்த பெற்றோர்கள் முக்கிய குற்றவாளிகள் இதில்.


#நீயா_நாயா

Tuesday, March 21, 2017

காற்றின் தயவு கிடைக்காத பாய்மரக் கப்பல்கள் - ஐரோம் சர்மிளா

ஒரு உரையாடலில் இணைய நண்பர் , "இணையம் வழியாக நாம் காணும் அல்லது காண வைக்கப்படும் 'ஐரோம் சர்மிளா' என்ற கட்டமைப்பு ,பொய்யாக இருந்தால்?" என்று கேட்டிருந்தார். மேலும் ஒரு படி மேலே போய், தமிழ்நாட்டின் முன்னாள் முதல்வர் , சமீபத்தில் மறைந்த செயலலிதா அவர்களை, ஊடகம் வழியாக அறியும் மற்ற மாநிலத்துக்காரர்களின் நிலையோடு ஒப்பிட்டுக் கேட்டு இருந்தார். இது தேவையான , மிகவும் முக்கியமான  ஒப்பீடு. பல நேரம் நாம் மறந்துவிடும் ஒன்று.

இன்று எதைப் படிக்க வேண்டும்,  காலை இணையத்தில் எந்த உரையாடல் முன்னிலை வகுக்கவேண்டும் என்று தீர்மானிப்பது நாம் அல்ல. பல நாட்களில்  அன்றைய பொழுதை ஆரம்பிக்கும்போது , நான் ஒரு கருத்து குறித்து எழுத வேண்டும் என்று நினைத்திருப்பேன். முந்திய நாள் இரவே அல்லது சில நாட்களுக்கு முன்னரே திட்டம் போட்ட ஒன்றாக இருக்கும். காலையில் இணையம் வந்தவுடன் , ஏற்கனவே பேசப்பட்டுக்கொண்டு இருக்கும் செய்தியில் அடித்துச் செல்லப்பட்டு , பேச வந்ததை விடுத்து , நானும் பெரும்பான்மை பேசிக்கொண்டு இருக்கும் ஒரு செய்தியில், கருத்து சொல்லி நான் திட்டமிட்ட செயல் தள்ளிப்போகும். இன்று  பல அமரிக்க Talk Show க்கள் அதிபர் 'ட்ரம்ப்' செய்திகளை மட்டுமே பேசிக்கொண்டு இருக்கிறது.

நாம் என்ன பேச வேண்டும், யாரைப் பற்றிப் பேசவேண்டும் என்று ஒரு திட்டவட்டமான பட்டியலைக் கொடுத்து,  அதை மட்டுமே பேச வைத்து , அதைச் சுற்றி விவாதங்கள் அமைவதில், சிந்திக்க வைப்பதில் ஊடகம் வெகு நேர்த்தியாகச் செயல்படுகிறது. ஊடகங்களின் நோக்கம் வணிகம் ,பணம் ஈட்டல். அதுதாண்டி ஏதும் இல்லை. பணம் வந்தபிறகு ஏதாவது செய்து Charity Jeep ல் ஏறிக்கொள்வார்கள்.  மற்றபடி அவர்களின் பயணம் பணம் நோக்கியதாக இருக்கும். இது வணிக நியதிப்படி தவறல்ல. நான், நீங்கள் எல்லாரும் பொருள் ஈட்டீ பிழைத்திருக்கிறோம். நமக்கான நியாயங்கள் நமக்கு, அவர்களுக்கான நியாயங்கள் அவர்களுக்கு. அவர்கள் வணிகர்கள், வணிகம் செய்ய இருக்கிறார்கள் என்ற புரிதலுடன் அவர்களைத் தொடர்வது நல்லது.


The Filter Bubble
https://www.youtube.com/watch?v=p6vM4dhI9I8



 வாரமலர் படித்துக்கொண்டு இருந்த காலத்தில், வாரம்தோறும் 'இளவரசி டயானா' அவர்களின் ஒரு படத்தைப் போட்டு ஏதேனும் ஒரு செய்தி வந்துகொண்டு இருக்கும்.  அதைப் படிக்கும்போதும் , அந்தப் படத்தைப் பார்க்கும் போதும் , என் மனத்தில்  இங்கிலாந்து மற்றும் டயானாவின்  வாழ்க்கை இப்படித்தான் என்ற ஒரு பிம்பத்தை நான் தீட்டிக்கொண்டேன். ஒவ்வொரு வாரமும் , வாரமலர் எனக்கு ஒரு செங்கலை எடுத்துக்கொடுத்து, டயானா பற்றிய மிம்பத்தை எனக்குள் மேலும் மேலும் கட்டிக்கொள்ள உதவி செய்யும். வாரமலர் என்ற‌ வட்டத்தை தாண்டியபிறகு,  எனக்கு வந்து சேர்ந்த செய்திகள், இளவரசி டயானா குறித்து வேறு செய்திகளைச் சொல்லி, என் பழயை புரிதல்களை மாற்றிக்கொள்ள உதவியது.

லருக்கு விடுதலைப்புலிகளின் தலைவர் பிரபாகரன் அவர்கள் குறித்த ஒரு பிம்பம் இருக்கும். அந்த பிம்பம் நீங்கள் படித்த, அறிந்த செய்திகளின் செங்கலில் கட்டப்பட்ட ஒன்றாக இருக்கும். நானும் அவரை நேரில் சந்தித்தது இல்லை. அம்மக்களைப் போல நான் போர்கால சூழல்களின் அவலங்களை , இனக்கொடுமைகளை  அனுபவித்ததும் இல்லை. எல்லாம் செவிவ‌ழிச் செய்தி. திண்டுக்கல்லில் படித்துக்கொண்டு இருந்தபோது, எங்கள் வகுப்பில் வந்து சேர்ந்த ஒரு மாணவன் மூலம் எனக்கு வேறு சில பிம்பங்கள் கிடைத்தது.

அப்போது நான் துக்ளக்கும் , அமுதசுரபியும், மஞ்சரியும், வண்ணத்திரையும்,அம்புலிமாமவும் , யுனஃச்கோ கூரியரும் (The UNESCO Courier) , உண்மை இதழும் கலந்துகட்டி வாசித்துக்கொண்டிருந்தேன். என்னை வந்து சேரும் செய்திகள் திக்குமுக்காடச் செய்தாலும் , பிரித்தறிய என்னால் இயலவில்லை. ஆனால் எல்லாவற்றையும் மனதில் சேகரித்து வைத்துக்கொண்டேன். ஒருவேளை பின்னாட்களில் அசை போட உதவலாம் என்று. ஆம் உதவியது. இன்றுவரை உதவுகிறது

துக்ளக் மட்டும் படித்திருந்தால் அல்லது 'இந்தியா டுடே'யில் அப்போது வந்த ஈழம் குறித்த கட்டுரைகள் மட்டும் படித்து இருந்தால் அல்லது இவை ஏதும் இல்லாமல் என்னுடன் படித்த அந்த ஈழத்து மாணவனிடம் மட்டும் பழகி இருந்தால் இன்று எனக்கும் புரிதல் இல்லாமலே போய் இருக்கும் ஈழ விசயங்களில். என் புரிதல் சரியா? தவறா? என்று சொல்லமுடியாது. ஆனால், மையத்தில் இருந்தும் , விளிம்பில் இருந்தும் பார்த்து, அதன் மூலம் நான் எற்படுத்திக்கொள்ளும் பிம்பங்கள் தாண்டி, எனக்கு வாய்க்கப்பெறாத வேறு சில கோணங்களும் இருக்கலாம்,  என்று ஒரு புரிதல் கைவரப்பெற்றது.

'யாசர் அராபத்' உங்களுக்கு தெரிந்து இருக்கும். எனக்கு கிடைத்த முதல்பக்க செய்திகள் எல்லாம், அவர் எப்போதும் ஏதேனும் ஒரு தலைவரைச் சந்தித்துக்கொண்டே இருப்பார் என்பதுபோலவே இருக்கும். யார் இவர்? ஏன் இப்படி தலைவர்களைப் போய் சந்திக்கிறார்? என்று மேற்கொண்டு தேடல் செய்ய அது உதவியது என்பது உண்மை. நான் வெறுமனே வாரமலர் அல்லது பத்திரிக்கைகளின் தலைப்புச் செய்திகளோடு கடந்து போயிருந்தால், இன்று என்னுள் இருக்கும் டயானா, பிரபாகரன் மற்றும் யாசர் அராபத்தின் பிம்பங்கள் அந்த பத்திரிக்கைகள் சொன்ன பிம்பமாகவே இருந்து இருக்கும். இந்த பிம்பங்கள் நீங்கள் விரும்பினாலும் விரும்பாவிட்டாலும் , உங்கள் மூளையின் ஓரத்தில் இருக்கும். யாராவது இது பற்றிக்கேட்டால்,  உங்களுக்குத் தெரிந்த செய்தியில் இருந்து சிலவற்றைச் சொல்வீர்கள்.

நமக்கு வாய்த்த சன்னல்களின் வழியே,   நமக்குத் தெரிந்த தகவல்கள் அது அவ்வளவே. இது யாரின் குற்றமோ அல்லது குறையோ அல்ல. சன்னல்களில் நீள அகலங்கள் , மேலும் சன்னல் தாண்டி நமக்கான கதவை நாமே திறந்துகொண்டு , எவ்வளவு தூரம் பயணப்பட தயாராகிறோம் என்பதைப் பொறுத்து நம்மிடம் உள்ள தகவல்கள் மாறும்.

'லாய் லாமா' குறித்து இப்படியான ஒரு பிம்பம் உங்களுக்கு இருக்கலாம்.அமெரிக்காவில் மக்களால் பாராட்டப்படும் சிலரில் 6 வது ( Gallup Poll ) இடத்தில் இருப்பவர் 'தலாய் லாமா'. John Oliver - ன் நிகழ்ச்சியின் சார்பாக சிலரை "தலாய் லாமா யார்?" என்று கேட்கிறார்கள். அதற்கு அவர்கள் " அவர் நல்லவர், வல்லவர், வழிகாட்டி , நல்ல கருத்துகளைச் சொல்பவர் , அமைதியானவர்" என்று சொல்கிறார்கள். இங்கே இவர்கள் ஊடகம் தலைப்புச் செய்திகள் வழியாக அவர்களுக்கு கொடுத்திருந்த ஒன்றைச் சொல்கிறார்கள். அடுத்த கேள்வியாக "சரி , தலாய் லாமா என்னதான் செய்கிறார்?" என்று கேட்டால் யாருக்கும் எதுவும் தெரியவில்லை. தெரியவில்லை என்பதை ஒப்புக்கொள்கிறார்கள். பிறகு சிந்தித்து , "இந்துக் கடவுள் ..புத்தக் கடவுள்" என்று யூகம் செய்கிறார்கள்.

Dalai Lama: Last Week Tonight with John Oliver (HBO)
https://www.youtube.com/watch?v=bLY45o6rHm0

இப்படித்தான் , நமது சன்னல்களின் வழியாக வந்துசேரும் தலைப்புச் செய்திகள் சில பிம்பங்களை நம் மூளையில் விட்டுச்செல்லும். நீங்கள் விரும்பினாலும் விரும்பாவிட்டாலும். எது தலைப்புச் செய்தியாக வேண்டும், எப்போது அது பேசப்படவேண்டும் என்பதை நாம் முடிவு செய்வது இல்லை. ஊடகங்கள் முடிவு செய்கிறது.

செயலலிதா அவர்கள் இறந்தவுடன் , அவர் நல்லவர் வல்லவர் , இரும்புப் பெண்மணி, பெண்கள்குல வழிகாட்டி, ரோல்மாடல் என்று பல பெண்கள் இங்கே பேசினார்கள். இவர்கள் அனைவரும் செயலலிதாவால் பலகாலம் ஆளப்பட்டவர்கள். வாக்களித்தவர்கள். ஒப்பீட்டளவில்,  தமிழர்கள் 'யாசர் அராபத்', 'இளவரசி டயானா', 'பிரபாகரன்' ஆகியோரைவிட 'செயலலிதா 'அவர்களின் செயல்களை நன்கு அறிந்தவர்கள். ஆனால் அவர்களே ஒரு அதிர்ச்சிகரமான கருத்துகளை வெளியிட்டார்கள். தர்மபுரி பேருந்து எரிப்பு , ஆசிட் வீச்சு, ஆடிட்டர் கலவரம் , அமிர்தாஞ்சன் கலவரம் என்று செய்திகள் வந்ததையும் தாண்டி , இவர்கள் மனதில் ஒரு பிம்பம் கட்டமைக்கப்பட்டுள்ளது என்றால் அந்த ஊடகங்களின் வலிமையை என்ன சொல்வது?

ரு மனிதரை அல்லது தலைவரை எப்படி முன்னெடுக்க வேண்டும் என்பது நேர்த்தியான திரைக்கதை எழுதுவதை விடவும் மேலான சவாலான ஒன்று. ஒரு எடுத்துக்காட்டு பிரதமர் மோடி அவர்களுக்கு அப்படியான ஒரு நல்ல திரைக்கதை அமைப்பாளர்கள் வாய்த்துள்ளார்கள் என்றால் அது மிகையாகாது.

ஐரோம் சர்மிளா அவர்கள் இப்படி தெளிவான திரைக்கதையுடன் , நமது சராசரி ஊடகம் உருவாக்கிய பிம்பமா?
---------------------------------------------

இல்லை நிச்சயம் இல்லை. இவர் ஊடகங்களால் ,  எதை நாம்  ஊடகங்கள் என்று நம்பிக்கொண்டுள்ளோமோ , எது நமது சன்னல்கள் வழியாக நம் மூளையில் பிம்பங்களை உருவாக்கி , நம்மை அவர்கள் சொல்லும் திசையில் சிந்திக்க வைக்கிறதோ,  அவைகள் இவரை கண்டுகொள்ளவே இல்லை. தவிர்த்தார்கள் என்பதே உண்மை.  ஆடம்பரமாக பந்தல்போட்டு ,  கல்யாண உண்ணாவிரதம் இருந்த 'அன்னா கசாரே' போன்ற நடிகர்களுக்கு கிடைத்த ஊடக வெளிச்சம் இவருக்கு ஒருமுறைகூட கிடைத்தது இல்லை.

Sovereignty என்ற ஒன்று தமிழில் 'இறையாண்மை' என்று அறியப்பட்டு அதற்கு ஒருவித வார்த்தைக்கு ஒருவித 'இறைபக்தி' போன்ற என்ற அர்த்தத்தை மக்கள் மத்தியில் ஏற்படுத்தி உள்ளது.  இறையாண்மை என்பது ஆளுவதற்கான அல்லது ஆண்டுகொள்வதற்கான அதிகார அமைப்பின் அதிகாரத்தைக் குறிப்பது. சுருக்கமாகச் சொன்னால் , இந்தியாவின் இறையாண்மை என்பது இந்திய அரசு இந்தியாவை வேறு எந்த தலையீடுகளும் இல்லாமல் ஆளும் அதிகாரம் என்று சொல்லலாம். இதில் 'அதிகாரம்தான்' பேசப்படுகிறதே தவிர 'புனிதங்கள்' என்று ஏதும் இல்லை. மக்களாட்சியில் மக்களுக்கு அதிகாரம். மக்களின் அரசு செயல்படும்போது மக்களுக்காக அது செயல்படும்.

இந்த இறையாண்மை வார்த்தைக்கு அடுத்து அதிகப் புனிதம் உள்ள மற்ற ஒரு வார்த்தை 'இராணுவம்'. எந்த ஒரு நாட்டிலும், சரியோ, தவறோ அந்த நாட்டின் இராணுவத்தை நோக்கி விமர்சனம் வைக்கவே முடியாது.  அமெரிக்காவில் 'ஈராக் போர் தவறு', 'வியட்நாம் போர் தவறு' என்று வெளிப்படையாக சொல்லும் அரசியல்வாதிகள், பொதுமக்கள்கூட , இராணுவம் என்று விமர்சனம் வைத்துவிடமுடியாது. மிகவும் புனிதமானது இராணுவம் . அவர்கள் செய்யும் செயல்கள் நாட்டுக்காக , அதற்காக அவர்கள் உயிரைப்பண‌யம் வைக்கிறார்கள். எனவே அவர்களை விமர்சிப்பது நடைமுறையில் தவிர்க்கப்படும் ஒன்று. இலங்கையில் இருந்து வந்த அமைதிப்படையை வரவேற்கவில்லை என்பதற்காக 'முதல்வர் கருணாநிதி 'அவர்கள் கடுமையாக விமர்சிக்கப்பட்டார். இராணுவம் என்ன செய்தது என்பதை விமர்சிக்க இடம் இல்லை. இது எல்லா நாடுகளுக்கும் பொதுவானது.

ஐரோம் சர்மிளா போராடியது இப்படியான இராணுவ நடவடிக்கையை எதிர்த்து Armed Forces (Special Powers) Acts (AFSPA). ஊடகங்கள் அவரை திட்டமிட்டு தவிர்த்தது. உதாரணத்திற்கு நீங்கள் கலெக்டர் முன்னிலையில் சத்தம் போடலாம். ஆனால் காவல் ஆணையாளர் முன்னால் சத்தம் போட்டால், அடிவிழுவதற்கு அதிகம் வாய்ப்புள்ளது. இன்னொரு உதாரணம் 'மேதாபட்கர்' போராடியது சிவில் வழக்கு என்றால் , ஐரோம் சர்மிளா போராடியது இராணுவ வழக்கு. ஊடகங்களால் ஒரு நாட்டின் இராணுவத்தை எதிர்த்துப் போராடும் ஒருவரை அங்கீகரிக்கவே முடியாது. தேசத்துரோகிகளாக கட்டம் கட்டப்படுவார்கள்.

நான் அறிந்துள்ள ஐரோம் சர்மிளா , தலைப்புச் செய்திகளில் வழியே அல்லது கல்யாண உண்ணாவிரத விழாக்கள் மூலம் , மோடி மற்றும் செயலலிதா போல தேர்ந்த திரைக்கதை அமைப்பாளர்களின் திறமையில் ஊடகங்களின் உதவியால் அறியக்கிடைத்த‌ பிம்பம் அல்ல. தேடினால் மட்டுமே அதிக தகவல் கிடைக்கும் தொலைவில்தான் இவர் இன்றும் இருக்கிறார். தகவல்கள் வந்து சேராது நம் சன்னல் வழியாக.

திபெத் பிரச்சனையில் என்ன நிலைப்பாடுகளின் பேரில் இந்தியா 'தலாய் லாமா'விற்கு அடைக்கலம் கொடுத்துள்ளதோ , அதே மாதிரியான ஒரு நிலையில் போராடும் தன் குடிமகளின் கோரிக்கைகளை புறக்கணித்தது. மணிப்பூர் மட்டும் அல்லாமல் இந்தியாவின் வடகிழக்கு மாநிலங்கள் அனைத்தும் மாற்றாந்தாய் மனப்பான்மையில்தான் மத்தியரசால் நடத்தப்படுகிறது.  மதுரை மீனாட்சி அம்மன் கோவில் சுற்றுச்சுவரை ஒட்டி , ஒருகாலத்தில் கடைகள் இருந்தது. அதில் கம்பளி விற்ற இந்தியர்களை , நான் சீனர்கள் என்றே நம்பியிருந்தேன். இந்தியாவின் மைய நீரோட்டத்தில் அவர்கள் இல்லை என்பதும் மீடியா புறக்கணிப்பிற்கு ஒரு காரணம்.

காந்தியின் தேசம் என்ற‌ பொய்மை
http://kalvetu.balloonmama.net/2016/08/blog-post_10.html

ஐரோம் சர்மிளா உண்ணாவிரதத்தை விடுத்து "தேர்தலில் நிற்பேன்",  என்ற போது மிக்க மகிழ்ச்சியாக இருந்தது. இவர் வெற்றி பெறுவார் என்று நம்பவில்லை என்றாலும் , வெற்றி பெறவேண்டும் என்ற ஆசை இருந்தது எனக்கு. மிகவும் குறைவான வாக்குகள் பெற்று (90) தோற்றது எனக்கு வலியான ஒரு நிகழவுதான்.

ஊடகத்தின் வெளிச்சம் , பணம், அரசியல் விளையாட்டில் வெற்றி பெறவென்றே இருக்கும் விதிகள்  எல்லாவற்றையும்தாண்டி ,இவருக்கு மக்கள் வாக்களிக்காமைக்கு காரணமாக‌  நான் நினைப்பது இரண்டு காரணங்கள்.

முதல் காரணம்:
மக்கள் Armed Forces (Special Powers) Acts (AFSPA), க்குப் பழகிவிட்டார்கள் . இன்றைய தேதியில் வலிகளுடன் வாழ்வை  நகர்த்துவது எப்படி என்று கற்றுக்கொண்டுவிட்டார்கள . அவர்களுக்கு ஐரோம் சர்மிளா தேவைப்படவில்லை.

இரண்டாவது காரணம்:
ஐரோம் சர்மிளா உண்ணாவிரதத்தை விட்டது அவர்களுக்கு ஏமாற்றம். சாய்ந்து கொள்ள, நம்பிக்கை வைக்க என்று இருந்த ஒன்று இல்லாமல் போய்விட்டதின் விரக்தி. மணிப்பூரின் அடையாளமாக , மணிப்பூரிகளின் 'தலாய் லாமா'வாக இருந்த ஒருவர் , சட்டடென்று அந்த நிலையைவிட்டு இறங்கியது, சக மனிதர்களுடன் மனிதராக அரசியலில் நிற்க நினைத்த முடிவை அவர்கள் ஏற்கவில்லை.

நீங்கள் கடவுள் என்றும் நம்பும் பிம்பமானது,  ஒருநாள் தரைக்கு வந்து, 'பப்ளிக் பாத்ரூமிற்கு' வழிகேட்டால், என்ன செய்வீர்கள்? "இவருக்கு எதுக்கு இந்தவேலை" என்று சொல்வீர்கள் அல்லது ஏன்  பீடம் விட்டு இறங்கினாய் என்று கோபம் கொள்வீர்கள். அதுதான் ஐரோம் சர்மிளாவிற்கு நடந்துள்ளது. அவர் சாதரண மனுசியாக இருக்க விரும்புகிறார். ஆனால் மக்கள் அதை அங்கீகரிக்க வில்லை.

தனக்கு சரியென்றுபடுவதை முன்னெடுத்து செல்வதுதான் வாழ்க்கை. மற்ற அனைத்தும் பிழைப்பு. நீங்கள்  உங்கள் விருப்பத்தின்படி வாழ வாழ்த்துகிறேன்.



#Irom Sharmila


Friday, March 17, 2017

பெரியாரிஃச்ட் - ட்வீட்டர் களேபரங்கள்

சங்கள் , சத்தகுருக்கள், பொரட்சிகள், சூப்பருகள், காமகோடிகள் எல்லாம் என்ன அர்த்தங்களை தருகிறது என்பது ஒவ்வொருவருக்கும் வேறுபடும். "நான் ஒரு பெரியாரிஃச்ட்" அல்லது "நான் அம்மாவின் அடிமை" என்று "யாட்கின்" ஆற்றில் மீன்பிடிக்கும் ஒரு 70 வயது வெள்ளக்கார தாத்தாவிடம் நான் சொன்னால் அவர் அதை எப்படி எடுத்துக்கொள்வார்? நிற்க, அப்படியே இதற்குமுன் நான் எழுதிய

உங்களின் கனவுகளுக்கும் கற்பனைக்கும் எல்லையுண்டு
http://kalvetu.balloonmama.net/2010/11/blog-post.html

என்ற பதிவை வாசித்துவிடவும். அப்படியே இதையும்

கம்யூனிசம்-காந்தியம்-நாடி ஜோதிடம் மற்றும் பக்கவாட்டு நவீனத்துவம்
http://kalvetu.balloonmama.net/2007/10/blog-post_26.html

// நிகழ்காலப் பிரச்சனைக்கு தீர்வாக புதிய சிந்தனைகள் வளரவேண்டும். கம்யூனிசம் அல்லது காந்தி சொன்னார் என்பதற்காக கடிவாளத்தைக் கொண்டு காரை ஓட்ட நினைக்கக்கூடாது. கடிவாளத்தை அடிப்படையாக அல்லது உதாரணமாக வைத்து காருக்கு ஒரு தீர்வு காண முற்பட வேண்டுமே தவிர கடிவாளத்துடன் வாழ்க்கை முழுவதும் அலையக்கூடாது.

இசங்களைப் படித்தவர்கள் அங்கேயே நின்றுவிட்டதால்தான் நிகழ்கால சமூகப் பிரச்சனைகளுக்கு புதிய தீர்வுகள் இன்னும் பழைய புத்தகங்களிலேயே தேடப்படுகிறது. //

***

அக்மார்க் ஒரிசினல் கம்யூனிசம் என்பது மார்க்ஃசும் எங்கெலும் சேர்ந்து வெளியிட்ட அறுபது பக்கங்கள் கொண்ட ஒரு அறிக்கை (The Communist Manifesto published 1847 -1848  ) .

ஒகே இப்போது கேட்போம்.

கம்யூனிஃச்ட் என்பவர் யார்?  

  • "1847 - 1848 ல் வெளியான Communist Manifesto யை வாசித்தவர்? 
  • வாசித்து அதற்கு ஆமோதித்துவிட்டு தன் வேலையைப் பார்க்கப் போனவர்?
  • வாசித்து அதற்கு மயங்கி  மார்க்ஃசுக்கும் எங்கெலுக்கும் சிலை வைத்து வணங்கியவர்?
  • வாசித்து அந்த அறிக்கையை பொக்காகப் போட்டு காசு பார்த்தவர்?

இதில் யாரை கம்யூனிஃச்ட் என்பீர்கள்?

மேலே சொல்லியவர்களில் யாரும் கம்யூனிஃச்ட் அல்ல.  யாரையாவது நீங்கள் கம்யூனிஃச்ட் என்று சொல்லியே ஆக வேண்டும் என்றால், எவனொருவன் அந்த 60 பக்க அறிக்கை மொத்தத்தையும் தன் வாழ்வில் இம்மி பிசகாமல் கடைபிடிக்கிறானோ அவனை வேண்டுமானால் "கம்யூனிஃச்ட்" என்று சொல்லலாம்.

வேதியியலில் ஒரு தனிமத்தின் கட்டமைப்பில் எதையாவது கூடக் குறைய மாற்றினால் அதற்கு வேறு பெயர் வைக்கப்படும். ஒன்றில் இருந்து சிலவற்றைப் பிரித்து அல்லது சேர்த்து வேறொன்றை உருவாக்கினால்,  அதை வேறு பெயரில்தான் அறிவியல் அழைக்கும்.  பீரியாடிக் டேபிளில் Atomic Mass-ல்  கொஞ்சம்தான் வித்தியாசம் என்பதற்காக பொட்டாசியத்தையும் (k 39.0983) அர்கனையும்(Argon- Ar 39.948)  ஒரே பேரில் அழைப்பது இல்லை.

அதுபோல மாவோயும், லெனினையும், நம்மூர் நல்லக்கண்ணுவையும் அவர்கள் அந்த 60 பக்க Communist Manifesto யை வாசித்தவர்கள் என்பதற்காக‌ கம்யூனிஃச்ட் என்று ஒரு வட்டத்தில் சேர்க்கவே முடியாது.  மாவோயிசம் , லெனினிசம் , நல்லக்கண்ணிசம் என்று வேண்டுமானல் சொல்லலாம்.

பிரபல கல்லூரி ஓனர் மற்றும் பல நிறுவனங்களின் முதலாளி வீரமணி அவர்களின் கொள்கையை "வீர‌மணியிசம்" என்று  சொல்லலாமே தவிர வேறு பெயரில் அழைக்க முடியாது. கூடாது. சரி 'பெரியாரிஃச்ட்' என்று யாராவது இருக்க முடியுமா என்றால்,  இல்லை. இல்லவே இல்லை. தன் சுய புத்தியைப் பயன்படுத்தி , தனக்கான சரி தவற்றை அறிந்துகொள்ள அல்லது தேடிக்கொள்ள முடியாதவன்  அல்லது பழைய இசங்களில் தன்னை தோய்த்து அடையாளம் காட்டிக்கொள்ள விரும்புகிறவன் , நிச்சயம் பெரியாரைப் புரிந்தவனாக இருக்கவே முடியாது.

எனவே 'பெரியாரிஃச்ட்' என்பது நகைமுரண்.

இராமசாமி அய்யா "இதுதான் 10 கட்டளைகள். இதை தினந்தோறும் ஓதினால் அல்லது கடைபிடித்தால் நீ என் விசுவாசி/அடிமை/பக்தன் என்று போட்டுக்கொள்ளலாம்" என்று சொல்லியது இல்லை.

அவர் சொல்லியவற்றை சீர்தூக்கிப் பார்த்து ,  பகுத்து அறிந்து எப்பொருள் யார் யார் வாய் கேட்ப்பினும் ,  அதில் ஏதாவது  உங்களுக்கு சரி என்று பட்டால் அதை நடைமுறைப்படுத்திக் கொள்ளலாம். அல்லது அவர் சொன்னதில் இருந்து பட்டி டிங்கரிங் பார்த்து "ஒன்றே குலம் ஒருவனே தேவன்" என்றும் உங்களுக்கான புதிய‌ இசங்களை அமைத்துக்கொள்ளலாம். ஆனால் , அப்படி அமைத்துக்கொண்ட பிறகு ,  அதை அவர் சொன்னார் என்று அவர் கருத்தாகச் சொல்ல வேண்டாம். அது உங்கள் கருத்தாகவே இருக்கட்டும்.

ஏதோ ஒரு இடத்தில் இன்று அய்போன் பயன்படுத்தும் ஒரு 6 ஆம் வகுப்பு மாணவருக்கு,  கிரகாம்பெல்லில் இருந்து ஃச்டீவ் வரையும் ,  போனுக்கு செலவிடும் மின்சாரத்தை கடத்தி வர , விஞ்ஞானிகளுக்குள் நடந்த AC vs DC சண்டைகளும் மின்சார வரலாறும், அய்போன்  தயாரிக்க சீன மக்கள் கொடுக்கும் விலையும், அதன் முதலீட்டார்களின் பயன்களும் ஏதும் தெரிந்து இருக்க வேண்டும் என்று எதிர்பார்ப்பது நியாயம் இல்லை. அந்த மாணவருக்கு அது அவரின் அப்பா கொடுத்த ஒரு gadget  அவ்வளவுதான். அவரிடம் போய் மல்லுக்கு நிற்பது , 'யாட்கின்' ஆற்றில் மீன் பிடிக்கும் 70 வயது வெள்ளைக்கார முதியவரிடம் "அம்மாதான் தமிழகத்தின் நிரந்த முதல்வர் , ஆனா செத்துட்டார், நிரந்தர பொதுச்செயலாளர் சிறையில் இருக்கார்..." என்ற கதைகள்  எல்லாம் தேவை அற்றது.

ட்வீட்டரில் "ராமசாமி என்ன கிழித்தார் எனக்கு?" என்று கேட்கும் பெண்களின் கேள்விகளுக்கு விடை . "அம்மா அவர் ஒன்றும் கிழிக்கவில்லை அப்படி ஒருவர் தமிழ் நாட்டில் பிறக்கவே இல்லை. சுவீட் எடு கொண்டாடு " என்று சொல்லிவிட்டு போக வேண்டியதுதான்.

இராமசாமியை விமர்சிக்க எத்தனையோ இருக்கிறது. அதைவிடுத்து

  • எனக்கு என்ன செய்தார்?
  • கிழவன் குமரியைக் கல்யாணம் செய்யலாமா?
  • பெரியாரைப் பிடிக்கும் என்று சொல்கிறாயே நீ ஒரு கிழவனைக் கட்டிக்கொள்வாயா?

போன்ற மயிர் பிளக்கும் கேள்விகளுக்கு பதில் யாரிடம் உள்ளது? மனைவி இறந்த பிறகு , சட்டப்படி திருமண வயதை அடைந்த பெண்ணை , மனம் ஒப்பி மணப்பதை எதிர்க்கும் சம்முவம் இப்படியான கேள்விகளையும் கேட்கலாம்.

  • ரெண்டு பொண்டாட்டிக்கார கடவுளை வணங்குகிறீர்களே , "அய்யாம் ஆல்ரெடி மேரிடு, பட் அய் லைக் யூ ஆசைக்காக கட்டிக்கொள்கிறேன் " என்று ஒரு குறவர் வந்து கேட்டால் , ரெண்டாவது பொண்டாட்டியாக வாக்கப்படுவீர்களா?
  • அடுத்தவன் பொண்டாட்டியை அபகரித்த கடவுளை வணங்குகிறீர்களே  உங்கள் குடும்பத்தில் அப்படி நடந்தால் அதை ஏற்பீர்களா?
  • சிறு பிள்ளைகளை மணந்தவர்களை புகழ்கிறீர்களே , சிறு பிள்ளைகளை காவுகேட்டவர்களை கடவுள் சொல்கிறீர்களே என்று கேட்டுக்கொண்டே போகலாம். Hypocrisy  க்கு ஏதேனும் விடை உள்ளதா என்ன?

இராமசாமியை விமர்சித்து துவைத்துக் காயப்போடுவதே நீங்கள் அவருக்கு செய்யும் நல்ல செயல். அதற்காக இப்படி மொக்கை வாதங்களை வைக்க வேண்டாம்.

அன்றாடம் நீங்கள் செய்யும் செயல்களுக்கான விடைகளையும் சேர்த்தே கேளுங்கள்.  கடவுள் என்ற கதாபாத்திரம் சொன்னதாகச் சொன்னாலும் நம் வள்ளுப்பாட்டையா சொன்னதைக் கடைபிடியுங்கள். பாட்டையாவையும் கேள்வி கேளுங்கள்.  ஈரோட்டுக் கிழவனின் வாய் என்றாலும் , கடவுளின் வாய் என்றாலும் உங்களின் காதுகளுக்கு வரும் செய்திகளை,  கேள்வியோடு எதிர்கொள்ளுங்கள்.

எப்பொருள் யார்யார்வாய்க் கேட்பினும் அப்பொருள் 
மெய்ப்பொருள் காண்ப தறிவு.
.

Thursday, March 16, 2017

பேய்களுக்கு என்னைப் பிடிக்கவில்லை - கதபொக்

டுகபட்டியில் இருந்து 'தனிச்சியம்' பிரிவு வழியாக 'கொண்டையம்பட்டி' வந்து சேரவேண்டும். ஒரு நாளைக்கு மூன்றுமுறை மட்டுமே இந்த தடத்தில் அரசு பேருந்து இருக்கும். பகல் நேரங்களில், சர்க்கரை ஆலைக்குச் செல்லும் 'ட்ராக்டர் வண்டிக்காரர்' ஏற அனுமதித்தால் , அதில் ஏறி வந்துவிடலாம். 'டயர் வண்டிக்கார‌ (மாட்டு வண்டி with டயர் சக்கரம்) அண்ணனுக்கே உட்கார இடம் இருக்காது. கரும்பை கழுத்துவரை கட்டி இழுத்து வரும் வண்டி அது. எனவே சும்மா வண்டியை வழித்துணைக்குப் பிடித்துக்கொண்டே வரவேண்டும்.

அப்போது 8 ஆம் வகுப்பு படித்துக்கொண்டு இருந்தேன்.  மதுரைப் பதிப்பாக வரும் 'தினத்தந்தி' மற்றும் 'தினமலருக்கு' இடையே கண்ணுக்கு தெரியாத வாய்க்கா வரப்பு தகராறு நடந்துகொண்டே இருக்கும். சில நேரம் அது வெளியில் தெரியும் அளவுக்கு "ஆதித்தனார் எல்லாருக்கும் அப்பாவா?" என்று தினமலர் அதன் தகுதிக்கு (அதன் தகுதி எனக்கு பின்னாட்களில்தான் தெரிந்தது) பேசும். அந்த வயதில் எனக்கு தினத்தந்தியில் வரும் "சிந்துபாத்" தொடரும் , தினமலரில் வரும் "டார்சன்" தொடரும் பிடிக்கும் என்பதால் , இரண்டுக்குமே இரசிகன். தினமலர் 'வாரமலர்' வந்தவுடன் , தினமலர் ஏதோ தரம் உயர்ந்துவிட்டது போல எனக்குத் தோன்றியது. அப்பாவிடம் சொல்லி , ஞாயிற்றுக்கிழமை மட்டும் தினமலர் வீட்டுக்கு வருமாறு சந்தா செலுத்தி வாரமலர் வாசகனாகிவிட்டேன்.


வாரமலரில் 'ஆர்னிகா  நாசர்' என்ற புனைப்பெயரில் வரும் பேய்க்கதைகள் , டெரர் கதைகள் அப்போது எனக்கு பிடித்திருந்தது. "அடுத்தவாரம் என்ன நடக்கும்?" என்று பள்ளியில் மதிய நேர இடைவேளையில் 'வாவரக்காச்சி' மரத்தடியில் உட்கார்ந்து விவாதிப்போம் நாங்கள். அப்படியான சூழலில் , "நாம் ஏன் டெரர் கதை எழுதக்கூடாது?" என்ற விபரீத ஆசை வந்தது எனக்கு. ஆனால் எனக்கு அந்த தேதியில் பேய் அனுபவங்கள் இருந்தது இல்லை என்பது பெருங்குறை.  நேரடி அனுபவம் இல்லாமல் எப்படி கதை எழுதமுடியும்? கதை புனைவாக இருந்தாலும்,  பார்க்காத பேய்களை கதையில் எப்படி கூட்டிவருவது? என்ற அறிவுச்சிக்கல் எனக்கு.

நீங்கள் பேயைச் சந்தித்து இருக்கிறீர்களா? எனக்கு வாய்ப்பே கிடைக்கவில்லை.  ஒருவேளை பேய்களுக்கு என்னை பிடிக்காமல் போய் இருந்திருக்கலாம்.  இத்தனைக்கும் பக்கத்துவீட்டில் எதிர்காலத்தை கணிக்கும் சோதிடரும் , பேய்களையும் , முனிகளையும் பெண்களிடம் இருந்து விரட்டும் சாமியாடியும் (முத்தண்ணனின் தம்பி அவர் பெயர் நினைவிற்கு வரவில்லை) இருந்தார். எங்கள் பக்கத்துவீட்டுச் சோதிடரின் தம்பி பிற்காலத்தில் கேப்டனின் ஆஃச்தான சோதிடராக ஆகிவிட்டார் என்பது தனிக்கதை. நான் பத்தாவது பெயில் ஆவேன் , என்று கணித்துச் சொன்னவர் அவர். அப்பாலிக்கா 435 (445 ??) மார்க்கும் கணக்கில் சதமும் அடித்தபின்னால் அவர் வீட்டு வழி போகும் போதெல்லாம்,  'அய்யோ பாவம் விசயகாந்த்' என்றுதான் தோன்றும். நிசமாகவே கேப்டன் இன்று பாவமாகிவிட்டார்.


அது என்னவோ எங்கள் ஊர் பேய்களும் , முனிகளும் பெண்களை மட்டுமே பிடிக்கும் போல. பக்கத்துவீட்டு சாமியாடி அண்ணன் , பெண்களைப் பிடித்த பேய்களை ஓட ஒட விரட்டி  , 'கல்லணை' போகும் வழியில் உள்ள ஒரு மரத்தில், ஆணி அடித்து முடிப்பார்.  மண்டையை மரத்தோடு சேர்த்து , பெண்ணின் முடியில் சில கற்றைகளை எடுத்து ஆணியில் மரத்தோடு அறைந்து, சடக்கென்று மண்டையை ஆட்டி , முடி  பிடுங்கிக்கொள்ளுமாறு செய்வார்.. இந்த சிகிச்சை , பேயின் 'பிடி' தன்மைக்கு ஏற்ப மாறும். சில பேய்கள் சாமியாடி சொன்னாலே போய்விடும்.  சில பேய்களை தண்ணீர் அடித்து விபூதி அடித்து சில நேரம் கம்பால் அடித்தும் விரட்டுவார். இவரின் இந்த அட்டூழியங்களை அருகில் இருந்து பார்த்து பார்த்து , "எனக்கு பேய்பிடிச்சா சின்னப்பேயா பிடிக்கனும் விபூதி தண்ணீர் அடிப்பதில் ஓடும் பேயாக இருக்க வேண்டும்" என்று ஊர் முனியாண்டியிடம் வேண்டிக்கொள்வேன்.

இவர் ஆணி அடித்த‌ அந்த மரங்களைச் சுற்றி சுற்றி வந்தாலும், 'கூட்டாம்பீ பேள 'நண்பர்களுடன் பலமுறை மரத்தைச் சுத்தி உட்காந்தாலும் , பேய்கள் வந்து சிநேகம் கொள்ளவே இல்லை என்னிடம். அனுபவம் இல்லாமல் எப்படி வாரமலர் ஆர்னிகாக நாசர் மாதிரி பேய்க்கதை எழுதுவது?  எனக்கு அப்போது இது பெரும் சவாலாக இருந்தது. அதுவும் ஆர்னிகா நாசர் ஊட்டி போன்ற குளிர் பிரதேச 'முட்டைக்கோசு' தோட்டங்களை எல்லாம் வர்ணித்து எழுதும்போது,  எங்க ஊர் நெல்வயல் , பாரதிராசா  காதல் கதைகளுக்கு மட்டுமே உதவும் என்று நம்பிவிட்டேன். எங்கள்   ஊர் புளியமரங்கள்கூட என்னை பேய்களுக்கு அறிமுகப்படுத்தவில்லை என்றால் பார்த்துக்கொள்ளுங்கள் எனக்கும் பேய்க்குமான ஏழாம் பொருத்தங்களை . இத்தனைக்கும் சாமியாடி அண்ணன் பேயோட்டும்போது அவருக்கு எடுபிடி வேலைகளைச் செய்வது நானும் அவரின் மகன் சுப்பிரமணியனும்தான்.


இந்த தடைகளை எல்லாம் உடைத்து , பேய்களை நேருக்கு நேர் சந்திக்க வேண்டும் , அந்த அனுபவத்தில் ஒரு ஆர்னிகாநாசர் தரக் கதை எழுதி புகழ் பெறவேண்டும் என்ற வெறி ஏறிக்கொண்டே போனது.  ஊர்தாண்டி 'புதுப்பட்டி' அருகே உள்ள 'செவக்காட்டு' பனங்காட்டில் ஒருவரை முனி அடித்துவிட்டதாக செய்தி வந்தது. இந்த 'செவக்காடு' ஒரு காலத்தில் சோளம் விளைந்த பூமி. வீடுகட்ட செம்மண் தோண்டி தோண்டி , இறுதியில் பெரும் பள்ளங்களும் , கத்தாழைகளும் ,பனைமரங்களும் மட்டுமே நிறைந்த இடமாகி, முனிகள் வாசம் செய்ய தோதான இடமாகிவிட்டது.  நான் சொன்ன அந்த பக்கத்து வீட்டு முத்தண்ணன் வழி சொந்தங்களில் ஒருவர்,  எருமைமாடு மேய்ப்பவர். சுமார் 40 எருமைகள் வைத்து இருப்பார். அவரின் சொந்த எருமைகள் போக , பிறரின் எருமைகளையும் கூலிக்கு மேய்ப்பார். அவரோடு சேர்ந்து சின்ன வயதில் அந்த செவக்காட்டு பகுதிக்கு மாடு மேய்க்க சென்றுள்ளேன். அப்போது அது சோளக்காடு.


செவக்காட்டுப் பகுதி மட்டும் இல்லாமல், கொண்டையம்பட்டி செல்லும்வரை பல பேய்கள் இருப்பதாக 'கள்வேலிபட்டி' சகா ஒருவன் சொன்னான். ஆர்னிகா நாசர் பித்தம் தலைக்கேறி, பேய்களைச் சந்தித்து மல்லிப்பூ மற்றும் கொலுசு சத்தத்தை நேரிடையாக அனுபவிக்க வேண்டும் இப்படி எல்லா ஆசைகளும் சேர்ந்து என்னை ஆட்டுவித்துக்கொண்டு இருந்தது.  வடுகபட்டியில் உள்ள சக ஆசிரிய நண்பரிடம் அப்பா கடன் வாங்கி இருந்தார். அவரிடம் வட்டிப்பணம் கொடுத்துவிட்டு வருவதற்காக என்னை அனுப்பினார். அந்தி சாயும் வேளையில், வடுகபட்டியில் இருந்து வரும் பேருந்தில் திரும்பிவந்துவிடச் சொல்லி என்னை அனுப்பினார். போகும்போது பேருந்தில் சென்றுவிட்டேன். வரும்போது எனது 'பேயாசை' பிடித்து ஆட்ட , வேண்டும் என்றே பேருந்தை தவறவிட்டு விட்டு விட்டு நடக்க ஆரம்பித்தேன்.

'வடுகபட்டியில்' இருந்து 'தனிச்சியம்' வரை வருவது சிக்கல் இல்லை. NH 7 ஃகைவேயில் நடந்து வந்துவிடலாம்.  திண்டுக்கல் செல்லும் பேருந்தில் அடிபடாமல்  இருந்தால் போதும். ஆனால், தனிச்சியம் பிரிவில் இருந்து , 'கொண்டையம்பட்டி' வழியாக ஊர் வந்து சேருவது என்பது இம்சையானது. கரும்புக்காடுகள் சூழ ஆங்காங்கே மண்ட‌வெல்லம் காய்ச்சும் கூடாரங்களில் சிலர் வேலை செய்து கொண்டிருக்க என்று கலவையான வழி. கவலையானதும் கூட. பல மைல் தூரங்களுகுக்கு தவக்கா சத்தம் மட்டுமே துணை.

என் கவலை எல்லாம் பேய்கள் என்னைப் பார்க்க வேண்டுமே என்பதுதான். எனவே , ட்ராக்டர் , டயர்வண்டி எல்லாவற்றையும் தவிர்த்து,  மங்கிய‌ நிலா வெளிச்சத்தில் நடக்க ஆரம்பித்தேன். கொண்டயம்பட்டி தாண்டி மேலச்சின்னன்பட்டி வரும்வரை பேய்கள் என்னைப் பார்க்கவே இல்லை. கள்வேலிபட்டிக்கும் நான் சொன்ன அந்த செவக்காட்டுக்கும் இடையில் பேய்கள் என்னை சந்தித்தால்தான் உண்டு. இல்லையென்றால் ஊர்வந்துவிடும். கடைசிவரை எந்த கொலுசு சத்தமோ மல்லிகை வாசமோ எனக்கு கிடைக்கவே இல்லை.

புதுப்பட்டி அருகே வரும்போது முதல் ஆட்டம் சினிமா பார்த்துவிட்டு திரும்பிக்கொண்டிருந்த பெண்களின் கொலுசு சத்தமும், அவர்கள் தலையில் வைத்து இருந்த மல்லிகைப்பூ வாசமும்தான் அந்த செவக்காட்டுப் பகுதியில் கிடைத்தது. பேய்கள் என்னைச் சீந்தவே இல்லை.

ஒருவேளை ஊட்டி முட்டைக்கோசு தோட்டங்களில் ஆர்னிகாநாசருக்கு மட்டுமே  பேய்கள் கிடைக்கும்போல என்று மனதைத் தேத்திக்கொண்டேன். வீடு வந்து அப்பாவிடம் மண்டகப்படி அர்ச்சனையும் அம்மாவின்  பூசைகளும் கிடைத்து கிளைக்கதை. அப்ப எல்லாம் செல்போனா இருந்தது? போன ஆள் திரும்ப‌ வரும் அவரை காத்து இருப்பதைத் தவிர வேறு வழியே இல்லை. திரும்பி வந்துவிட்டால் சாத்துவார்கள் ஏன் போனே என்று. திரும்பி வராவிட்டால் ஊரே கவலைப்பட்டு ஆத்துப்பக்கம் போய் பிணந்தேட ஆரம்பித்துவிடுவார்கள்.

இருந்தாலும் நான் சில பேய்களைச் சந்தித்ததாக கதைகட்டி , அடுத்த நாள் ப‌ள்ளிக்கூட வாவரக்காச்சி மரத்தில் கதை கட்டிவிட்டேன். உணவு இடைவேளைக்குப் பிறகும் கதை தொக்கி நின்றதால், கதை எழுதும் நிலை வந்துவிட்டது. நானே ஏற்படுத்தினேன் என்று சொல்லக்கூடாது அது எழுத்தாளருக்கு அழகல்ல.  வாரம் ஒரு பகுதியாக திகில்கதை எழுதி கதையின் தொடர்ச்சி கெட்டுவிடாமல் இருக்க அவ்வப்போது செவக்காட்டுப்பக்கம் நடந்துகொண்டு இருப்பேன்.  நண்பர்களுக்குத்தான் திகில் பிடித்தது எனக்கு கடைசிவரை பேய்பிடிக்கவே இல்லை.

#கதபொக்

Friday, February 24, 2017

பாலினம்மாறியவர்கள் -Transgenders - Restroom -NC HB2 law

நான் வசிக்கும் வடக்கு கெரொலைனா (North Carolina) மாநிலத்தில் சென்ற ஆண்டு ஒரு பெரும் பிரச்சனை நடந்தது. அது அமெரிக்க அளவில் தேசிய விவாதத்திற்கு உள்ளாகி, மாநிலத்திற்கான கவர்னர் தேர்தலில் முக்கிய விசயமாகி, ஆண்டு கொண்டு இருந்த கவர்னரை (Pat McCrory) அடுத்த தேர்தலில் கவிழ்த்துவிட்டது.

வடக்கு கெரொலைனா மாநிலத்தில் உள்ள சார்லட் ( Charlotte ) என்ற நகரத்தின் நகராட்சி ஒரு சட்டத்தை இயற்றுகிறது. அதன் சுருக்கம் இதுதான். "சார்லட் நகராட்சிக்கு உட்பட்ட இடங்களில் , ஒருவர் தன்னை யாராக உணர்கிறாரோ , இன்று புற வடிவத்தில் யாராக இருக்கிறாரோ அந்த அடிப்படையில் ஓய்வறையைப் பயன்படுத்திக்கொள்ளலாம்". இதுதவிர வேறு சில திட்டங்களையும் அந்த சட்டம் சொல்லியுள்ளது. ஆனால் இதுதான் முக்கியமான விவாதமாகிவிட்டது.

இப்படியான சட்டத்தை எதிர்த்து , மாநில அரசாங்கம் ஏதாவது செய்ய வேண்டும் என்று ஒருதரப்பு மக்கள் மாநில ஆளுநரிடம் முறையிடுகிறார்கள். ரிபப்ளிகன் ஆளுநர் , ரிபப்ளிகன் செனட்(மாநில செனட்) பெரும்பான்மை என்று ரிபப்ளிகன் பெரும்பானமை கொண்ட மாநில அரசு , இதை உடனே பரிசீலிக்கிறது.  மிக அவசரமாக ஒரு சட்டத்தை மாநிலங்களவையில் நிறைவேற்றிவிடுகிறது. அந்த சட்டம்தான் HB2 என்று சொல்லப்படும் House Bill 2 . இந்த சட்டத்தின் முக்கிய அம்சம் இதுதான்.
  • நகராட்சிகள் அவைகளுக்கான சட்டம் இயற்றும் அதிகாரத்தை மாநிலம் தடுக்கிறது. 
  • மாநிலத்தின் எல்லைக்குட்பட்ட  அளவில் ஒருவர் பிறக்கும்போது என்னவாக இருந்தாரோ , அந்த‌ அடிப்படையில் மட்டுமே ஓய்வறையைப் பயன்படுத்திக்கொள்ளலாம்.
  • இது மேலும் ஒரு படி சென்று , பாலினமாறிவர்கள் வேலை செய்யும் இடத்தில் பிரச்சனைகளைச் சந்தித்தால் அவர்கள் மாநில நீதிமன்றங்களை அணுகவும் முடியாது என்றும் சொல்லிவிட்டது. 
இந்த சட்டம் அவசர கோலத்தில் ஒரே நாளில் , எந்த விவாதமும் இன்றி அமலாக்கம் செய்யப்படுவிட்டது. முக்கிய விசயங்களை படிக்காமலேயே கையெழுத்துப் போட்ட கவர்னர், தான் அனுமதித்த சட்டத்தில் இருந்து ஒன்றை விலக்க தானே மற்ற‌ ஒரு ஒரு ஆணையை Executive Order  வெளியிட வேண்டிய சூழலுக்கு உள்ளாகிறார்.
  • சார்லட் நகராட்சி சட்டம். 
  • அதை  மாற்ற மாநிலச் சட்டம். 
  • மாநிலச் சட்டத்தில் நடந்த ஒரு குளறுபடியை அகற்ற கவர்னரின் தனியான ஆணை (Executive Order) என்று இடியாப்பச் சிக்கலாகிக் கோண்டே போனது.
இந்த HB2 சட்டத்தை  எதிர்த்து பல வணிக நிறுவனங்கள் தங்களின் முதலீடுகளை நிறுத்திவிடுகிறது. உதாரணம்: PayPal அதன் விரிவாக்கத்தை நிறுத்திவிட்டது.  பல விளையாட்டுப்போட்டிகள் நாங்கள் இனிமேல் இந்த மாநிலத்திற்கு வரமாட்டோம் என்று சொல்லிவிட்டார்கள். N.C. Sports Association urges HB2 repeal to avoid losing NCAA bids from 2018-22 . பல இசை நிகழ்ச்சிகள் இரத்து செய்யப்பட்டுவிட்டன.  இப்படி மாநிலத்திற்கு பெரும் அளவில் பொருளாதாரச் சிக்கல் வந்து சேர்ந்தது.

அப்போது மாநில சட்டத்துறைக்கு பொறுப்பாக இருந்த North Carolina Attorney General " Roy Cooper " டெமாக்ரடிக் கட்சியைச் சார்ந்தவர். அவர் தான் இந்த புதிய சட்டத்தை ஆதரிக்க மாட்டேன் என்று சொல்லிவிட்டார்.
  • மாநிலம் சட்டம் இயற்றுகிறது. 
  • ஆனால் அந்த மாநிலத்தின் Attorney General அதை தான் மதிக்கப்போவது இல்லை என்றும் அதை காக்க (To defend in federal court) எந்த முயற்சியும் செய்யப்போவது இல்லை என்றும் சொல்லிவிட்டார்.
இந்த சந்தடியில் அப்போது அதிபராக இருந்த ஒபாமா அவர்கள், ஒரு சுற்றறிக்கையை விடுகிறார். "மத்திய அரசாங்கத்தின் உதவி பெறும் பள்ளிகள், மாணவர்களை அவர்களின் இன்றைய அடையாளத்தின் அடிப்படையில் ஓய்வறையைப் பயன்படுத்த அனுமதிக்க வேண்டும்" . இதை எதிர்த்து பல மாநிலங்கள் நீதி மன்றத்தை அணுக, இது பெரும் தேசிய அளவிலான விவாதமாகிவிட்டது.

இன்றைய நிலை:
  1. இந்த HB2  சட்டத்தால் பழைய Republican கவர்னர் Pat McCrory மறு தேர்தலில் தோற்கிறார்.
  2. அப்போது மாநில சட்டத்துறைக்கு பொறுப்பாக இருந்த North Carolina Attorney General " Roy Cooper " இதை முக்கிய விசயமாக்கி கவர்னர் தேர்தலில் களம் கண்டு இன்று புதிய கவர்னராகிவிட்டார்.
  3. சார்லட் நகரம் அதன் சட்டத்தை திரும்பப் பெற்றுக்கொண்டுவிட்டது. (அப்படிச் செய்தால் மாநில அளவிலான HB2 சட்டமும் திரும்பப் பெறப்படும் என்ற நோக்கத்தில்..to reduce bigger damage to LGBT community)
  4. ஆனால் புதிய ஆளுநர் டெமாக்ரடிக்  கட்சிக்காரராக இருந்தாலும், ரிபப்ளிகன் செனட்(மாநில செனட்) பெரும்பான்மை கொண்ட அரசாங்கம் HB2 வை திரும்பப்பெறவில்லை இன்றுவரை. புதிய கவர்னர் முயன்று கொண்டே உள்ளார்.
  5. புதிய அதிபர் ட்ரம்ப் , ஒபாமாவின் சுற்றறிக்கையை திரும்ப பெற்றுக்கொள்கிறார்..தேசிய அளவில்.
அமெரிக்க சட்டப் பிரச்சனைகளைத் தாண்டி எது சரி எது தவறு என்று பார்ப்போம்.

பாலினம் மாறுதல்:
இதை யாரும் விரும்பிச் செய்வது இல்லை. என்னை ஒரு பெண்ணாக மாற்றிக்கொள்ள எனது எண்ணங்களோ அல்லது உடலோ விரும்புவது இல்லை. ஆனால்  ஒருவர்  அப்படியான நிலைக்கு வருகிறார் என்றால்,  அது ஏதோ "இங்கி பிங்கி பாங்கி" போட்டு எடுக்கும் விடை அல்ல.

உடலில் நடக்கும் இராசாயன மாற்றங்கள் அப்படியான ஒன்றைத் தூண்டுகிறது. அப்படியான இயற்கை மாற்றங்களுக்கு உட்படுபவர்கள் , அவர்களின் உடலளவில் வெளிப்புற மாற்றங்களைக் கொண்டுவருவது என்பது, சமூகம் அவர்களை, அவர்கள் இன்று எப்படி உள்ளார்களோ அப்படியே ஏற்றுக்கொள்ள வேண்டும் என்ற ஒரு முயற்சி. ஆணாக இருந்து பெண்ணாக மாறுபவர் அல்லது பெண்ணாக இருந்து ஆணாக மாறுபவர்  தன்னையும் அடுத்த பெண்கள் / ஆண்கள் அவர்களில் ஒருவராக ஏற்றுக்கொள்ள வேண்டும் என்று விரும்புவது , அவருக்கான ஒரு சமூக அங்கீகாரத் தேடல். இதில் தவறேதும் இல்லை.

ஒருபால் உறவில் (Homo Sexual) இருப்பவர்களுக்கு இந்த HB2 அடையாளக் குழப்பம் இல்லை.
  • ஆணாக இருந்து ஆணை விரும்பும் ஆண்கள் , ஆண்கள் ஓய்வறையப் பயன்படுத்துகிறார்கள்.
  • பெண்ணாக‌ இருந்து பெண்ணை விரும்பும் பெண்கள் , பெண்கள் ஓய்வறையப் பயன்படுத்துகிறார்கள்.
பாலினம் மாறிவர்களின் (Transgender) அடையாளச்  (Identity )சிக்கல்தான் இங்கே பேசப்படுகிறது.

"தனக்கு வந்தால்தான் காய்ச்சலும் தலைவலியும் தெரியும்" என்பது போல இதை மற்றவர்கள் முழுதுமாகப் புரிந்து கொள்ளமுடியாது. ஒரு ஆண் குழந்தைப்பேறு மருத்துவர் (Gynecologist) , அறிவியல் ரீதியாக குழந்தைப் பேறு பற்றி தெரிந்து இருந்தாலும், குழந்தைகளை பிரசவித்தல் முறையில் நிபுணராக இருந்தாலும் , உணர்வளவில் பிரசவிக்கும் பெண்களை புரிந்தவர் என்று சொல்ல முடியாது. அதுவே மருத்துவர் (Gynecologist) பெண்ணாக இருந்தால், அதில் அறிவியலும் , உணர்வும் கலந்து இருக்கும்.

எனவே நானோ நீங்களோ என்னதான் பல்ட்டி அடித்தாலும் நாம் சந்தித்திராத‌ ஒன்றை முற்றிலும் புரிந்துகொள்ள முடியாது உணர்வளவில்.

அமெரிக்காவில் ஓய்வறைப் பிரச்சனை பெரும் பிரச்சனையாகி வருகிறது.

இரண்டு நிலைப்பாடுகள்
  • ஆணுக்கான ஓய்வறையை பயனபடுத்த தகுதி அவரின் பிறப்புச் சான்றிதழலில் (Birth Certificate) ஆண் என்று இருக்க வேண்டும்.
  • பெண்ணுக்கான ஓய்வறையை பயனபடுத்த தகுதி அவரின் பிறப்புச் சான்றிதழலில் (Birth Certificate) பெண் என்று இருக்க வேண்டும். 
இதுதான் கன்சர்வேட்டிவ் (Conservative) மக்கள் மற்றும் மதக்காரர்களின் (religious) நிலை.
  • ஓய்வறையின் பிரிவு அல்லது எந்த ஓய்வறை என்பது ஒருவர் இன்று மனதளவில், உடலளவில் என்னவாக இருக்கிறார்  என்றுதான் இருக்கவேண்டுமே தவிர , அவர் பிறக்கும்போது என்ன புறக்குறியோடு பிறந்தார் என்பதல்ல. 
இது மற்றவர்கள் வைக்கும் வாதம்.

இதில் எது சரி எது தவறு என்பது சுலபமாகச் சொல்லிச் செல்லும் விசயம் அல்ல. இரண்டிலுமே சரி விகிதத்தில் சாதக பாதகங்கள் உள்ளது.

பிறப்புச் சான்றிதழ் அடிப்படையில் உரிமை தான் சரியான தீர்வு என்றால்:

ஆண்களுக்கான ஓய்வறை:
பிறக்கும்போது ஆணாகப் பிறந்தவர் இன்று தன்னை பெண்ணாக‌ மாற்றிக்கொண்டு  (உடல் & உடை) பெண்களுக்கான புற அடையாளங்களுடன் இருப்பவர், தனது பிறப்புச் சான்றிதழ் தன்னை ஆண் என்று சொல்கிறது என்ற அடிப்படையில் அங்கு சென்றால் அவருக்கும் மற்றவர்களுக்கும் அந்த இடம் உகந்ததாக இருக்குமா?

பெண்களுக்கான ஓய்வறை:
பிறக்கும்போது பெண்ணாகப் பிறந்தவர் இன்று தன்னை ஆணாக‌ மாற்றிக்கொண்டு  (உடல் & உடை) ஆண்களுக்கான‌ புற அடையாளங்களுடன் இருப்பவர், தனது பிறப்புச் சான்றிதழ் தன்னை பெண் என்று சொல்கிறது என்ற அடிப்படையில் அங்கு சென்றால் அவருக்கும் மற்றவர்களுக்கும் அந்த இடம் உகந்ததாக இருக்குமா?

இன்று என்னவாய் இருக்கிறாய் என்ற‌ அடிப்படையில் உரிமை தான் சரியான தீர்வு என்றால்:

ஆண்களுக்கான ஓய்வறை:
பிறக்கும்போது பெண்ணாகப் பிறந்தவர் இன்று தன்னை ஆணாக‌ மாற்றிக்கொண்டு  (உடல் & உடை) ஆண்களுக்கான‌ புற அடையாளங்களுடன் இருப்பவர், தனது பிறப்புச் சான்றிதழ் தன்னை பெண் என்று சொன்னாலும் , இன்று தான் என்னவாக இருக்கிறார் அடிப்படையில் அங்கு சென்றால் அவருக்கும் மற்றவர்களுக்கும் அந்த இடம் உகந்ததாக இருக்குமா?

பெண்களுக்கான ஓய்வறை:
பிறக்கும்போது ஆணாகப் பிறந்தவர் இன்று தன்னை பெண்ணாக‌ மாற்றிக்கொண்டு  (உடல் & உடை) பெண்களுக்கான‌ புற அடையாளங்களுடன் இருப்பவர், தனது பிறப்புச் சான்றிதழ் தன்னை ஆண் என்று சொன்னாலும் , இன்று தான் என்னவாக இருக்கிறார் அடிப்படையில் அங்கு சென்றால் அவருக்கும் மற்றவர்களுக்கும் அந்த இடம் உகந்ததாக இருக்குமா?

இதில் எது சரியானது? சிக்கல் இரண்டிலும் உள்ளது.

பெண்களும் (பிறப்பில் இருந்து இன்றுவரை பெண்ணாகவே உள்ள) , குழந்தைகளும் பாதிக்கப்படுவார்கள் என்றால் , அந்த பாதிப்பின் காரணிகள் இரண்டிலும் உள்ளது. எதை சரி என்று சொல்வது அல்லது எதை தவறு என்று சொல்வது?

இன்று என்னவாய் இருக்கிறார்கள் உணருகிறார்கள் என்ற அடிப்படையில் ஓய்வறையைப் பயன்படுத்துவதே சரியானதாக இருக்கும். என்பதே என் நிலை.

.

Trust vs Belief & நம்பிக்கை

மிழில் Belief என்பற்கும் Trust என்பதற்கும் "நம்பிக்கை" என்ற சொல்லே பயன்படுத்தப்படுவதால் அது பல சிக்கல்களைக் கொடுக்கிறது.

இதை எப்படி தமிழில் விளக்குவது என்று தெரியவில்லை. சின்ன உதாரணம்.

ஆங்கிலத்தில் "Trust fall " என்று ஒரு விளையாட்டு உண்டு.

பின்னால் ஒருவர் நிற்க , அவர் நம்மை பிடித்துக்கொள்வார் என்ற Trust-ல் ஒருவர் சாய்ந்து விழத்துணியும் விளையாட்டு. பின்னால் ஒருவர் நிற்கிறார் என்பது உண்மை (fact ) . அவர் நம்மைப் பிடித்துக்கொள்வார் என்பது அவர்மீது விழப்போகிறவர் வைத்திருப்பது Trust.

இதை "Belief Fall" என்று சொல்லமாட்டார்கள். ஏன்?

இதை "Belief Fall" என்று சொன்னால் என்ன ஆகும்?
சாய்ந்து விழத் தயாராக இருக்கும் ஒருவர் , தன்னைப் பிடிக்க ஒருவர் இருக்கிறார இல்லையா என்று பார்க்காமல், அதைக் குறித்து சிந்திக்காமல் வெற்றிடத்தில் ஏதோ இருக்கும் இருக்கலாம் நம்மைப் பிடிக்க என்று believe செய்து கொண்டு விழும் விளையாட்டாகிவிடும்.

*

Belief is by nature neither require any reasoning nor rational thinking.

If someone declares something as their belief there is no point in asking reason or something to them for their belief. It is waste of time.

Liars – The one who knows that he is not telling the truth.
Believers – The one who believes the Liar and not capable for rational thinking or don’t want to question for that matter.

If not Jakki they will go behind Sri Sri guy.
If not Sridi Sai they will go behind Satya Sai
If not Hindu they will go behind Islam/ Christianity.

Believers are different breed and liars knows that very well.
.

Monday, January 23, 2017

வாடிவாசல் மனது வாடுகிறது!


நம் மாடுகளின் மூத்திரத்தை
நம்மிடமே விற்று அரசியல் செய்தவனை
நம் காளைகொண்டு கவிழ்த்தாய் ஆத்திரமாய்!

நம் தாத்தன்கள் உரம் போட்ட வயலில்
சாத்தான்கள் விதைத்த களைகளை
நம் காளைகொண்டு அழித்தாய்!

வா என்று யாரும் சொல்லவில்லை
போ என்றும் சொல்லமுடியாது
இருப்பதும் போவதும் உன் உரிமை!

வரச்சொல்ல நீ விருந்தினன் அல்ல‌
காலிசெய்யச் சொல்ல‌
நீ குத்தகைவாசியும் அல்ல!

உதவாத இடத்தில் இருக்கும் நான்
உயர்வாய் இருக்கும்  உனக்கு என்ன சொல்ல‌
நீ தோற்றவன் அல்ல உலகை மாற்றியவன்!

தமிழனுக்கு புதிய முகம் கொடுத்தாய் நீ
தமிழனுக்கு புதிய முகவரி கொடுத்தாய் நீ
தமிழாய் இருக்கிறாய் தமிழா நீ!

உன் ஆர்வத்தால் வளர்ந்த தீ
துரோகத்தால் அழியாது
அக்கினிக் குஞ்சாய் இருப்பாய் நீ!

வாக்குச் சீட்டு உன்னிடம்தான் உள்ளது
உன்னிடம் இருக்கும் துருப்புச் சீட்டு அது
உனக்கான சுதந்திரத்தின் வேள்வியை தொடங்க!

நீ விதைத்த விதை
விருட்சமாய் வளரட்டும்
உன் இருப்பே அதற்கு உரம்!

காளை மட்டும் இலக்கல்லவே
காலம் முழுக்க இலக்கணமாய் இருப்பாய்
கலங்காதே தோளை உயர்த்து உன் வாக்குச்சீட்டில்!

நீ எப்போது வீடு திரும்பலாம் என்று நான் சொல்ல முடியாது
நீ பத்திரமாகப் வீடு திரும்ப வேண்டும் என்றே விரும்புகிறேன்
நீ வாக்களிக்கும் தருணங்களில் இன்றைய நாளை மட்டும் மறந்துவிடாதே!

.

Friday, January 13, 2017

மஞ்சுவிரட்டு,சல்லிகட்டு,எருதுகட்டு எங்கள் வாழ்வு

ரம்பப்பள்ளியில் படித்தபோது , வீட்டில் இருந்து பள்ளி செல்ல மூன்று வழிகள் இருக்கும். முதலாவது  வழி "பஃச்டாண்டு ரைஃச்மில்" அருகே உள்ள கேட்டின் வழியாக , ஊருக்குள் நுழைந்து , புளிய மரங்களின் நடுவே பயணித்து ஊரின் மத்தியில் போய், பள்ளிக்கூடத்தை பின்புறமாக அடைவது. எங்கள் ஆரம்ப பள்ளி அருகிலேயே, மகளிர் மேல்நிலைப்பள்ளியும் இருந்தது. காலை நேரத்தில் சின்னச் சின்ன செட்டுக்களாக, பள்ளியை நோக்கி போய்க்கொண்டு இருப்போம். பெரிய அக்காக்களிடம் எங்களை பார்த்துக்கொள்ளச் சொல்லி அனுப்பினாலும், பஃச்டாண்டு தாண்டியவுடன் நாங்கள் எங்கள் செட்டுகளுடன் திசை மாறி, குறுக்கு வழியில் போய்விடுவோம். இதற்காக அக்காக்களிடம் திட்டு வாங்குவது உண்டு.

இன்னொரு வழி "சங்கரன் ஃச்டோர்" தெருவில் நுழைந்து செல்வது. இந்த வழியில் எங்கள் அத்தைவீடும் இருந்தது. நான் அப்படிச் சென்றதற்கு என் ஆரம்பபள்ளி தோழியின் வீடும் இருந்தது முக்கியக் காரணம் . அவர்கள் வீடு பங்களா வகையானது. பசுமையான இளமைக்கால காதல்களைச் சொன்னால் சல்லிகட்டு கதை திசைமாறிவிடும். பள்ளிக்குச் செல்லும் இன்னொருவழி இந்தக்கதையில் முக்கிய இடம் பெறுகிறது. அதுதான் "போலீசு ஃச்டேசன்" வழியாகச் செல்லும் வழி. இப்போது அது "பழைய‌" போலீசு ஃச்டேசனாகிவிட்டது. இந்த வழியில் தான் சல்லிக்கட்டு நடக்கும் திடலும், வாடிவாசலும் உள்ளது. உலக அளவில் பிரசித்தி பெற்ற‌ வாடிவாசல் எங்களுக்கு 'சுவர் ஏறி குதித்து' விளையாடும் இடமாகவே இருந்தது.

எங்கள் வீட்டோடு அந்த ஊரின் தென்மேற்கு எல்லை முடிகிறது. ஊரின் கடைசி என்பதால் அருகே உள்ள புளியங்காடுகள் எங்களுக்கு ஒதுங்க உதவியது.  வாடிவாசல் இருக்கும் இடம் ஊரின் மத்தியப் பகுதி. அங்குள்ள ஆண்கள், பெரியாற்றுக் கால்வாய்ப் பக்கம் போய்விடுவார்கள். பெண்களுக்கு இந்தக் கோட்டைச் சுவருடன் இருக்கும் திடல் ஒதுங்குமிடமாக இருந்தது. வாடிவாசலை ஒட்டி இருக்கும் இந்த‌ திடல், வருடத்தில் 360 நாட்கள் பெண்கள் ஒதுங்கும் இடமாகவே இருக்கும். மூன்றடி அகலமும் , ஐந்தடி உயரமும் கொண்ட அந்த சுவருக்கு உள்ளே இருக்கும் திடல் பீக்காடாகவும், வெளிச்சுவரில் சாணி (எருவு) தட்டப்பட்டும் இருக்கும்.



வாடிவாசல் தாண்டி , வலப்புறம் காளியம்மன் கோவிலும், அதற்கடுத்து இடப்புறம் 'நடுப்பிள்ளையார்' கோவிலும் இருக்கும். (ப‌ழைய)நூலகத்திற்கு எதிரே , 'போட்டா பிரேம்' போடும் கடையை ஒட்டிய சாக்கடை அருகே ஒரு பிள்ளையார் கோவில், அப்புறம் இந்தப் பிள்ளையார் கோவில், அடுத்து பெரியாற்றுக் கால்வாய் அருகே ஊர் சந்தையில் ஒரு பிள்ளையார் என்பதால் இவர் நடுப்பிள்ளையார். அருகில் காவலர் குடியிருப்பு ஒன்றும் இருந்தது. பிள்ளையார் கோவில்தாண்டிப் போனால், வலதுபுறம் ஒரு பால்பண்ணையும், கிராமத்துகூடமும் இருக்கும். அதுதாண்டி "ஊர் சந்தை" நடக்கும் திடல். அடுத்து பெரியாற்று துணைக்கால்வாயுடன் ஊர் முடிவடையும்.

இந்த நடுப்பிள்ளையார்  கோவில்தாண்டி நேராகச் சென்றால் ஊர் "ஆரம்ப சுகாதார மருத்துவமனையில்" முட்ட வேண்டும். அப்படி முட்டாமல் இடதுபுறம் சென்றால் முதலில் வருவது "ஆதி திராவிடர் நல விடுதி", அதற்கடுத்து பெண்களுக்கான உயர்நிலைப்பள்ளி, அடுத்து எங்கள் ஆரம்பப்பள்ளி . அந்தப் பகுதியைத் தாண்டி அதற்குப் பின்னால் இருக்கும் பெரியாற்றுப் பக்கம் போகவிடாமல் தடுக்கும்விதமாக, பேரூராட்சி அலுவலம் இருக்கும்.



"பொங்கல்" எங்கள் ஊருக்குச் ஆகச் சிறப்பான பண்டிகை. 'பென்னிகுக்' தயவால் ஊரின் வடக்கே ஓடிக்கொண்டிருக்கும் பெரியாறு எங்களின் இதயத் துடிப்பாக இருக்கும். அந்த ஆறு இருப்பதாலே பல புஞ்சை  நிலங்கள் நஞ்சையாக மாறி , எங்களுக்கு நல்வாழ்வு கொடுத்துக்கொண்டு இருந்தது. மூன்று போகம் வரை எடுக்கலாம். நெல் , கரும்பு, வாழை முக்கியமான பயிர்கள். அந்த பகுதியில் இருக்கும் கரும்பை சீனியாக்க , ஊரின் அருகிலேயே "தேசிய‌ கூட்டுறவு சர்க்கரை ஆலை" இருந்தது. சீனி தாண்டி அந்த சர்க்கரைக் கழிவு ,சாராயம் காய்ச்சவும் எடுத்துச் செல்லப்பட்டது.

சர்க்கரை ஆலைக்கும், "சாத்தியார் அணைக்கும்" சுற்றுலா செல்வது அந்தப் பகுதி ஆரம்பப்பள்ளிகளின் சடங்கு. சாத்தியார் (சாத்தி ஆறு) மேல் ஓட , பெரியாறு கீழே ஒட என்று , ஆற்றின் மீது ஆறு செல்ல பாலமும் உண்டு. அந்த பாலத்தை "அமுக்கு பாலம்" என்போம். பெரியாறு அமுக்கு பாலத்தின் அடியில் இறங்கிச் செல்லும்போது பெரும் சுழலை உருவாக்கும். அதில் சிக்கி இறந்தவர்கஃள் உண்டு.

ஊரில் ஒரே ஒரு தியேட்டர். தியேட்டரில் போடப்படும் பாடல்களை வைத்தும், சர்க்கரை ஆலை சங்கை வைத்துமே நேரம் சொல்வார்கள். எங்கள் வீட்டு மொட்டை மாடியில் இருந்தால் தியேட்டரில் ஓடும் படத்தின் கதை வசனம் கேட்கலாம் இரவில். மாடுகள் எங்களின் பங்காளிகள்.

ஊரில் அந்தப் கோட்டத்திலேயே பெரிய 'மாட்டாசுபத்திரி' இருந்தது. 'கேட்டுக்கடை' பக்கம் வாரந்தோறும் சனிக்கிழமை நடக்கும் மாட்டுச் சந்தையும், வாடிவாசல் பக்கம் ஞாயிற்றுக்கிழமை தோறும் நடக்கும் வாரச்சந்தையும் பிரசித்தி பெற்ற ஒன்று. ஒருமுறை நான் தியேட்டர் மதில் சுவரில் உட்கார்ந்து பருத்திப்பால் குடித்துக்கொண்டு இருந்த போது, ஆலையின்  சங்கொலி கேட்டது. வழக்கமாக ஒரு குறிப்பிட்ட நேரங்களில் மட்டுமே தவறாமல் ஒலிக்கும் அந்த சங்கு,  நேரம் கெட்ட நேரத்தில் ஒலித்தது. சர்க்கரை ஆலை பாய்லரில் ஒருவர் தவறி விழுந்து இறந்துவிட்டதாகவும் அதனால் தான் அப்படி அந்த நேரத்தில் சங்கு ஒலித்ததாக‌ பேசிக்கொண்டார்கள்.

ஊரின் பொருளாதாரம் விவசாயம் ,விவசாயம் மட்டுமே. வாத்தியார் வேலை பார்க்கிறார் என்பதற்காக என் தந்தைக்கு அந்த ஊரில் பெண் கொடுக்க யாரும் முன் வரவில்லை. கடைசியில் அப்பாவின் அத்தை ஒருவர், அப்பாவிற்கு ஒரு ஏக்கர் வரை கொடுப்பதாகச் சொன்னதால், சூரங்குடியில் இருந்து என் அம்மா வாக்கப்பட்டார். அந்த ஒரு ஏக்கர் கதை தனி கிளைக்கதை. அந்தப் பக்கம் போகவேண்டாம். சகுனியின் தாயம் போல இருக்கும்.



மாட்டைக் கொடுமைப் படுத்துவதாகச் சொல்லப்படும் நவநாகரீக மாந்தர்களை எல்லாம் அன்று நான் பார்த்தது இல்லை. ஆடு மாடும் கண்மாயில் குளிக்க, நாங்களும் ஒருபக்கம் குளித்துக்கொண்டு இருப்போம். மாட்டோடு சேர்ந்து சக மாடாகவே மக்கள் வாழ்ந்து வந்த இடம் அது. வண்டிமாடுகளுக்கு லாடம் கட்டவும், கட்டை வண்டிக்கு சக்கரம் செய்து இரும்பு பட்டி பூட்டவும் தனியான தேர்ச்சி பெற்ற ஆட்களும் இடமும் இருக்கும். காலை நேரத்தில் மாடுகளின் கால்களைக் கட்டி லாடம் கட்டும்போது,  அது கண்ணீர் விடுவது போல இருக்கும். பள்ளிக் காலத்தில் அதை நின்று பார்ப்பது எங்களுக்கு வாடிக்கை.

அதே மாடுகள் மாட்டுப் பொங்கல் அன்று , கொம்புகளுக்கு வண்ணம் தீட்டப்பட்டு, மிட்டாய் கலர் பிளாஃச்டிக் சரிகை பேப்பரில் மாலைகள் போடப்பட்டு, பொட்டுவைத்து ஊர் இராசாக்களாக பவனி வரும். தங்களின் அரசியல் சார்பை மாடுகளின் கொம்புகளில் வண்ணமாக தீட்டி வெளிப்படுத்துவார்கள். அச்சம்பட்டியார் 'டயர் வண்டி' மாடுகளுக்கு எப்போதும் காங்கிரசு வண்ணம் பூசப்பட்டு இருக்கும். கோவில் காளை , சல்லிகட்டு காளைகளின் கொம்பில் வண்ணம் பூசப்படாது. ஆனால் கொம்பு சீவிவிடப்பட்டு இருக்கும். இரண்டு கொம்புகளையும் சேர்த்து உருமா கட்டுவதுபோல பட்டு சேலை கட்டிவிடுவார்கள். அது கள்ளழகரை வரவேற்கச் செல்லும் தண்ணி பீச்சும் அழகர்களின் தலைப்பாகைபோல இருக்கும். மாட்டை வாடிவாசலில் விடுவதற்குமுன் இதை கழற்றிவிடுவார்கள்.

வாடிவாசலில் மாடு பிடிக்க முடியாத என் போன்ற சிறுவர்கள் , கன்றுக்குட்டிகளை விரட்டிப் பிடித்து எங்கள் வீரத்தைக் காட்டிக்கொள்வோம். காளைகள் காயடிக்கப்பட்டும், லாடம் கட்டப்பட்டும் மனிதர்களுக்காக உழைக்க வைக்கப்பட்டன. அவை எல்லாம் ஏதோ ஒரு தேர்ந்த நேர்கோட்டில் ஓடிக்கொண்டு இருந்தது. மாட்டை வதைப்பதாக யாரும் எண்ணவே இல்லை.


இப்படியான மனிதர்களும் , அவர்கள் மாடுகளும் உழைத்ததால் கிடைத்த அரிசி, கரும்பு மற்றும் வாழை எங்கள் ஊர்தாண்டி பலருக்கும் பயன் கொடுத்தது. அவர்களுக்கு எங்களின் சகதி வாழ்க்கையும் , மாடுகள் படும் பாடும் தெரியாமாலேயே இருந்தது.உழவு மாடுகள், வண்டி மாடுகள் என்று ஒருபக்கம் இருக்க, பால் கறக்கும் பசுவும் , எருமை மாடுகளும் அதிகம் இருந்து வந்தது. பசுமாடுகளை மேய்ப்பது முக்கிய வேலை. மாடுகள் மேயும் இடங்களில் அக்காமார்கள் 'சாணியள்ளப்' போவார்கள். வயலில் கிடைக்கும் புல், கரும்புத் தோகை என்று மாடுகளுக்கு தீனி கிடைக்கும்.

இப்படி நூற்றுக்கணக்கில் இருக்கும் மாடுகளுக்கு இடையே,  ஊரில் சில‌ காளை மாடுகள் இருக்கும். இந்தக் காளைகளின் ஒரே வேலை ஊரில் இருக்கும் பசுமாடுகளுக்கு 'கன்று' வரம் கொடுப்பது. இந்த காளைகளை வீட்டில் கட்டிப்போட மாட்டார்கள். ஊரில் அதுபாட்டுக்கு அலைந்து கொண்டு இருக்கும். தனிநபர்கள் வைத்து இருக்கும் காளைகள் தாண்டி,  ஊர்க் கோவிலுக்கு என்று ஒரு காளை இருக்கும். "கோயில்மாடு" என்ற பதவி , பட்டத்து யானை போன்ற பதவி. உங்கள் வயலில் நெல் தின்றாலும் , உங்கள் நெல் வயலை அது நாசப்படுத்தினாலும் கம்பால் அடித்து விரட்ட முடியாது. வாயால் மிரட்டி அதட்டி ஓட்ட வேண்டும். அடிக்கலாம் ஆனால் யாரும் பார்த்துவிட்டால் கோவில் மாட்டை அடித்த பாவம் வந்துவிடும்.

துடியான காவல் தெய்வாமான முனியாண்டி சாமிக்கு இரத்தம் காட்டவே ஊரில் சல்லிகட்டு நடத்தப்படுவதாகவும் ஒரு கதை உண்டு. அப்படிப்பட்ட கோவிலுக்கு நேர்ந்துவிடப்பட்ட கோவில் மாட்டை அடிக்க யாரும் துணியார்கள். அல்லது அடித்தது தெரியவில்லை . என்னமாதிரியான கோபமான நிலையில் மாடு அடங்காமல் திமிறினாலும், கோவில் பூசாரி வந்து அதட்டினால் முனியாண்டி கோவில்மாடு அமைதியாகிவிடும் என்ற செவிவழிக்கதைகள் உண்டு.

எங்கள் முனியாண்டி கோவில் மாடு,மற்றும்  பக்கத்து ஊரில் உள்ள 'நல்லையன் சாமி' மாடும் எங்களுக்கு நண்பர்கள். எவ்வளவு மாடுகள் கூட்டத்தில் இவைகள் இருந்தாலும் எங்களால் அதை அடையாளம் காண முடியும். இப்படியான கோவில் மாடுகள், 'சினை'க்கான காளைகள், மூக்கணாங்கயிறு இல்லாமல் சுற்றிக் கொண்டு இருக்கும். வேலை வெட்டி இல்லாத இந்த 'மைனர் மாடுகள்' , சில நேரங்களில் எங்காவது அருகே உள்ள குப்பைமேட்டை கொம்பால் குத்தி நோண்டிக்கொண்டிருக்கும். குப்பை போடப் போகும் பெண்கள் அதை ஒரு மிரட்டு மிரட்டி அனுப்பி வைப்பார்கள். அப்படிப் போகவில்லை என்றால் அல்லது சேட்டை செய்கிறது என்றால் , ஊரில் இதற்கென இருக்கும் இளந்தாரிகளிடம் சொல்லிவிடுவார்கள்.


சினையேற்றத்திற்காக அல்லது ஏதோ ஒரு காரணத்திற்காக இப்படியான மூக்கணாங்கயிறற்ற காளைகளைப் பிடிப்பது ஒரு கலை. ஆம் எல்லோராலும்  செய்துவிட முடியாது. இதைச் செய்வதற்கு என்றே சிலர் இருப்பார்கள். எங்கள் வீடு சந்துகளில் வந்து நின்றுகொண்ட காளைகளைப் பிடிப்பது முதல், ஆண்கள் மேல்நிலைப்பள்ளி 'கரடு' அருகே அலையும் மாடுகளை கயிறு வீசிப் பிடித்து வருவது வரை, கச்சிதமாக‌ செய்து கொடுக்க இளவட்டங்கள் இருப்பார்கள். மனிதர்கள், மாடுகள், விவசாயம், கண்மாய் , ஆறு , சகதி என்றுதான் எங்கள் ஊர் இருக்கும்.

அப்படியான மாடுகளுக்கும் மனிதனுக்குமான உறவில் , மனிதன் மாடுகளுக்கு எடுக்கும் விழாதான் மாட்டுப்பொங்கல். மாடு வைத்துள்ளவர்களுக்கு மாட்டுப்பொங்கலே முக்கியமான விழா. பொங்கல், மாட்டுப்பொங்கல் இதற்கடுத்து மூன்றாம் நாள் நடக்கும் விளையாட்டுதான் மஞ்சுவிரட்டு.

பொங்கலுக்கு ஒருவாரத்திற்கு முன் அந்த வாடிவாசல் திடல் சுத்தப்படுத்தப்பட்டு இருக்கும். அந்த ஒருவாரம் அப்பகுதி பெண்களுக்கு ஒதுங்கும் இடம் ஆற்றுப் பக்கம்தான். எங்கள் ஊர் முனியாண்டி 'கோவில் காளை' அலங்கரிக்கப்பட்டு ஊரின் முக்கியமான தெருக்களில் வந்து, இறுதியாக வாடிவாசல் மைதானத்திற்கு வரும். நாங்கள் அந்த ஊர்வலத்தில் இருப்போம். கத்திக்கொண்டே எங்கள் 'கோவில் மாட்டின்' பின்னால் செல்வது விருப்பமான ஒன்று. கிரிக்கெட் பற்றிப் பேசுவது போல , எங்கள் கோவில்மாடு எந்த எந்த ஆண்டு யாரை குத்தியது. பிடிக்க முயற்சித்தவர்கள் என்ன ஆனார்கள் என்று பேனைப் பெருமாளாக்கி கதை பேசுவோம்.

தேனி , கம்பம் பகுதியில் இருந்து வரும் காளைகள் எங்களின் எதிரி. அச்சம்பட்டி காளை  போன்ற‌ பக்கத்து ஊர் காளைகளைக்கூட சகித்துக்கொள்வோம். ஆனால் அடுத்த மாவட்டத்துக் காளைகள் பார்க்க அம்சமாக இருந்து விட்டால் கரித்துக் கொட்டி அவை தோற்க வேண்டும் என்று முனியாண்டி கோவிலில் சூடம் கொளுத்துவோம்.



சல்லிகட்டு சல்லிப்பயல்களுக்கானதது என்பது என் அம்மாவின் கருத்தாக இருந்து வந்தது. என் அம்மா விடைபெற்றது அதே பொங்கல் தருணத்தில் சல்லிகட்டுகள் தடைவிதிக்கப்பட்டிருந்த நாளில் நடந்தேறியது. அந்த நாளை நான் மறக்க முடியாது. ஊரே பொங்கல் கொண்டாட்டத்தில் இருந்தாலும், தடை விதிக்கப்பட்டு இருந்த சல்லிகட்டால் ஊர் ஒருவித நிம்மதியின்மையிலும் எப்போதும் நடந்துவிடக்கூடிய அசம்பாவித எதிர் நோக்கலிலும் இருந்துகொண்டே இருந்தது.  அதே சல்லிகட்டு நாளில், ஊர் முனியாண்டி கோவில் அருகே உள்ள ஒரு மரத்தில் பால் வடிய, அதுவே தெய்வத்தின் சாபமாகவும் ஊர் மக்களால் கருதப்பட்டது. அந்த மரத்தருகே மக்கள் வேடிக்கை பார்க்க கூடியிருக்க, சல்லிக்கட்டு தடையால் காவலர்கள் திரண்டிருக்க, ஊரில் ஒரு முக்கிய துக்கநிகழ்வாக என் அம்மா இறுதி ஊர்வலத்தை மேற்கொண்டாள். அம்மாவிற்கு பிடிக்காத‌ சல்லிகட்டு, அவளின் இறுதி ஊர்வலத்தின்போது தடை செய்யப்பட்ட ஒன்றாக ஆகிவிட்டது ஒரு தற்செயல்.

'மஞ்சுவிரட்டு' எப்படி 'சல்லிக்கட்டானது' என்று எனக்குத் தெரியாது. 'ஏறுதழுவுதல்' என்பது அன்று நடக்கும் போட்டி என்றாலும், இந்தக் காளைகளை சாதாரண‌ நாட்களில் பிடிப்பது அதைவிட பெரும் சவாலாகவே இருக்கும். தினந்தோறும் பொட்டி தட்டும் கம்ப்யூட்டர் புரோகிராமர்களுக்கு கூகிள் போன்ற நிறுவனங்கள் வைக்கும் ஒருநாள் திருவிழா போல , இந்த மாடுபிடிக்கும் வேலையைச் செய்பவர்களுக்கு இந்த மஞ்சுவிரட்டு இருந்து வந்தது.

மஞ்சுவிரட்டு நாள்  அன்று நான் சொன்ன அந்த போலீசு ஃச்டேசன் ரோட்டில் , வாடிவாசலில் இருந்து தென்பக்கம் உள்ள சாலை முற்றிலுமாக அடைக்கப்பட்டு , வடக்கே பால்பண்ணை தாண்டி சந்தை வரை பரண் போட்டு இருப்பார்கள். இப்போது அந்த பால்பண்ணை இல்லை. அது பல வருடங்களுக்கு முன் மூடப்பட்டுவிட்டது. இப்போது அந்த இடத்தில் ஏதோ ஒரு பஞ்சாயத்து அலுவலகம் உள்ளது. பரண் சரிந்து காயமானவர்கள் உண்டு. வாடிவாசல் அருகே போடப்படும் பரணில் ஏற,  காசு மட்டும் தாண்டி அதிக சிபாரிசு வேண்டும். நானும் என் நண்பர்களும் படித்த ஆசிரியையின் வீடு வாடிவாசல் அருகே இருந்தது. அது போல என் நண்பர்களின் வீடுகள் கடைகள் என்று ஏதாவது ஒன்று எங்களுக்கு கிடைத்துவிடும். பரண் சரிய வாய்ப்புள்ளதால் எங்கள் அம்மா பரண் பக்கம் போகக்கூடாது என்று சொல்லித்தான் அனுப்பி வைப்பார். நாங்கள் வீடு வந்து சேரும் வரை எங்கள் அம்மாவிற்கு உயிர் ஒரு நிலையில் இருக்காது. இதனாலேயே சல்லிக்கட்டு எங்கள் அம்மாவிற்கு பிடிக்காத ஒன்றாக இருந்தது.  சல்லிகட்டிற்காக என் சின்ன மாமா ஊரில் இருந்து வருவதும், அவருடன் ஊர்க்காரர்கள் வருவதும் மட்டுமே அம்மாவிற்கு பிடித்தமான ஒன்று. சூரங்குடியில் இருந்து சல்லிகட்டு பார்க்க வரும் அவர்களால் ஓரளவிற்கு சல்லிகட்டு அம்மாவிற்கு பிடித்து இருந்திருக்கும் என்று நினைக்கிறேன்.

ஒருமுறை என் அண்ணன் அவன் நண்பர்களோடு சென்றுவிட, நான் நானும் எப்படியாவது போயே ஆகவேண்டும் என்று அழ , என் அப்பா என்னை அழைத்துச் சென்றார். சல்லிகட்டு அன்று ஊர் தெருக்களில் நடப்பதே குலை நடுங்கும் செயல். சல்லிகட்டு மாடுகள், சலங்கையுடனும், அதனைக் கொன்டு வருபவர்கள் பெரிய கம்புகளுடனும் நடந்து கொண்டும், ஓடிக் கொண்டும் இருப்பார்கள்.  ஏன் மாடுகளை திடல் தாண்டி ஊருக்குள் நடத்தி வருகிறார்கள் என்பதற்கு காரணம் உள்ளது. திடலில் தப்பி வரும் மாடுகள் ஊருக்குள் நுழைந்து தொலைந்துவிடாமல் இருக்க வெளியூர் மாடுகளுக்கு ஊர் சுற்றிக் காட்டுவார்கள்.

சிலமாடுகள் வாடிவாசல் திடல் செல்லும் முன்னரே திமிரிக்கொண்டு , கயிற்றை அறுத்து ஊருக்குள் ஓடிவிடும். அப்படி வந்த ஒருமாடு, எங்கள் வழியில் குறுக்கிட நானும் என் அப்பாவும் ஆளுக்கொரு பக்கமாக ஓடி விட்டோம். செல்போன்கள் இல்லாத காலத்தில் சல்லிகட்டில் தொலைந்த 10 வயது சிறுவனைத் தேடுவது என்பது கொடுமையான வேலையாக இருந்து இருக்கும் என் அப்பாவிற்கு. சல்லிகட்டு சூழல் அதீத பயம் நிறைந்த சுழல்.. நான் ஒரு வழியாக ஓடி பெண்கள் பள்ளி 10 வது வகுப்பு கட்டிடத்தின் அருகே உள்ள ஒரு வீட்டின் மாடியில் ஏறிவிட்டேன். சில அண்ணன்மார்கள் மாடு வருவது தெரிந்து ஏற்றிவிட்டார்கள். சில மணி நேரம் கழித்து என் அப்பா அந்த வழியாக வர, அவரைப் பார்த்தவுடன் நான் இறங்கி அவரோடு சேர்ந்துகொண்டேன்.

சரியாக சல்லிகட்டு நாளில்,  'தமிழ்நாடு சுற்றுலாத்துறை' வெளிநாட்டு பயணிகளை அழைத்து வருவார்கள். அவர்களுக்கான தனி மேடை  வாடிவாசலை ஒட்டி இருக்கும். வாடிவாசல் என்பது நான் சொன்ன அந்த திடலையும் , ரோட்டையும் இணைக்கும் விதமாக இருக்கும் சந்து போன்ற கட்டிடம். சல்லிகட்டுக்கு வந்த மாடுகள் திடலில் இருக்கும். அந்த திடலில் இருந்து, ஒவ்வொரு மாடாக இந்த வாடிவாசல் வழியாக திறந்துவிடுவார்கள். வாடிவாசல் பகுதியில் மாடுகள் நின்று விளையாடும். ஏறுதழுவும் வீரர்கள் அங்குதான் இருப்பார்கள். மாட்டை துன்புறுத்திவிட முடியாது. எழுதப்படாத சில விதிகளுக்கு எதிரா, க காளை சீண்டப்பட்டால் பின்னால் வரும் 'காளை ஓனர்' மற்றும் இளந்தாரிகள் கைகலப்பில் இறங்கிவிடுவார்கள். பின்னாட்க‌ளில் இந்த வெளிநாட்டு பயணிகளுக்கான மேடையை காங்க்ரீட் மேடையாக்கி இருந்தார்கள்.

சல்லிகட்டு ஊர்ப்பெருமை என்பது சிறுவர்களுக்கு தனியான போதை. எந்த ஊர் என்றாலும் "சல்லிகட்டு ஊரா?" என்று கேட்கும் போது ஒருவித திமிர் வரும். சல்லிகட்டு என்பது 'பறக்கும் கொடி' என்றாலும், விவசாயம் சார்ந்த உழைப்பு என்பது வேர் போன்றது எங்களுக்கு.

சல்லிக்கட்டில் விடப்பட்ட மாடுகள் அடுத்த ஒரு மாதத்திற்கு ஊரில் அலைந்து கொண்டு இருக்கும். உள்ளூர் மற்றும் பக்கத்து ஊர் மாடுகள் அதுவாக இடம் திரும்பிவிடும். வெளி மாவட்ட மாடுகள் திசை தெரியாமல் , இடம் தெரியாமல் சுற்றிக்கொண்டு இருக்கும். "அண்ணே தேனி மாடு இக்கிட்டு போச்சுண்ணே"  "அண்ணே அச்சம்பட்டு மாடு அக்கிட்டு போச்சுண்ணே" என்று  அவர்கள் கேட்காமலேயே வழி சொல்லிக் கொண்டு  இருப்போம் நாங்கள்..  வடக்கே  ஓடும் பெரியாற்றுத் தண்ணீரில் மாடுகள் விழுந்துவிடாமல் இருக்க , சல்லிகட்டிற்கு சிலநாள் முன் தண்ணீரை நிறுத்திவிடுவார்கள்.

ப்போதும் எல்லாம் இருக்கிறது அந்த விவசாயத்தைத் தவிர. ஊர்ச் சந்தை காணாமல் போய் ரோட்டிற்கு வந்துவிட்டது. கேட்டுக்கடையில் நடக்கும் மாட்டுச்சந்தை இல்லாமல் போய் பல வருடங்கள் ஆகிவிட்டது. ஊரின் இதயமாய் இருந்த மாட்டாசுபத்திரி பாழடைந்த இடமாகிவிட்டது. ஊரின் கடைசி என்று இருந்த எங்கள் வீடு தாண்டி, புதிய தெருக்கள் முளைத்து , ஊர் மேற்கே நீண்டு காந்திகிராமம் தாண்டி புதுப்பட்டிவரை போய்விட்டது. மாடுகள் சுற்றிக்கொண்டிருந்த 'கரடு' , காங்ரீட் வீடுகளாகிவிட்டது. விவசாயம் செத்ததால் , சர்க்கரை ஆலையும் சிதைந்து போய் பேருக்கு அரைத்துக்கொண்டுள்ளது.

மாடுகளும் நாங்களும் குளித்த கண்மாய்கள் இல்லாமல் போய் பல வருடங்களாகிவிட்டது. கொண்டாட்டமாக இருந்த சல்லிகட்டு சடங்காகிவிட்டது. அர்த்தம் எதுவும் இல்லாமல், ஆதார விவசாய வாழ்வைத் தொலைத்து விட்டபின்னர் , மூன்றுபோகம் விளைந்த இடத்தில் ஒரு போகம் எடுப்பதே கேள்விக்குறியாகிவிட்ட நிலையில் இந்த சடங்கை வைத்து என்ன செய்ய என்று தான் எனக்கு தோன்றுகிறது. மனித வளர்ச்சியில்  கடந்து வந்துவிட்ட  வாழ்க்கைமுறைக்கு நாம் போக முடியாது. வெறும் சடங்காக ஆகிவிட்ட சல்லிகட்டில் மாடுகளின் வெற்றிக்காக வெறியூட்டப்பட்ட காலங்களும் இருந்தது உண்டு.

பசுமையான எங்கள் வாழ்வும் , எங்கள் மாடுகளையும் விட்டு நாங்களே வெகுதூரம் வந்துவிட்டோம். நான் வாழ்ந்த அந்த ஊர், ஊரின் பெயர் தவிர இன்று முற்றிலும் மாறியே உள்ளது. குடியிருப்புகளும் ,வள‌ர்ந்துவரும் வசதிகளும் பெரும் விவசாய நிலப்பரப்பை ஆட்கொண்டுவிட்டது.

இன்று அங்கொன்றும் இங்கொன்றுமாக இருக்கும் விவசாயமும், மிச்சமிருக்கும் காளைகளும் அழிந்துபோன ஒரு பெரும் வாழ்வின் அடையாளமாகவே உள்ளது. சல்லிகட்டை வேண்டுமானால் சடங்காக நடத்தலாம், மீட்டெடுக்கலாம். ஆனால் அறுவடை விழாவாக இருந்த பொங்கலையும் அதை ஒட்டி நடந்த மாட்டுப்பொங்கல் மஞ்சுவிரட்டின் காரணத்தை மீட்டெடுக்க முடியுமா?


னக்கான கவலை என்னை ஆட்கொள்கிறது. நான் எனது  ஊரையும் , குடும்பத்தையும்
 , உறவுகளையும் , விரட்டித்திரிந்த‌ மாடுகளையும் தனியாக விட்டுவிட்டு பிழைப்புதேடி வந்துவிட்டவன். அதே ஊர் இன்றும் எனது சொந்தவூர் என்றாலும் , அங்கு வாழ்பவர்களுக்கே அதிக உரிமை உள்ளது. எனது நினைவில் இருக்கும் ஊருக்கு மட்டுமே நான் சொந்தக்காரன். இரண்டு மாதங்களுக்குமுன் ஊருக்குச் சென்ற நான், நான்கு நாட்களும் அப்பாவுடன் அருகில் இருந்துவிட்டு வந்துவிட்டேன். எனது ஊரில் நானே அந்நியமாகிக் கொண்டுள்ளேன். இந்த நிலையில் நான் அவர்களின் பிரதிநிதியாகப் பேசிவிடமுடியாது.

னால் என் நினைவில் இருக்கும் 'சல்லிகட்டு' நீங்கள் நினைக்கும் பிராணிகள் வதை அல்ல. அது பிராணிகளுடடான‌ விளையாட்டு. உங்களின் காதுகளுக்கு செய்தியாக‌ எட்டியுள்ள இந்த 'சல்லிகட்டு' இப்படி பொங்கல் விளையாட்டாக இல்லாதிருந்தால்கூட , வாழ்க்கையில் அன்றாடம் நடக்கும் ஒரு வேலையாகவே இருந்து இருக்கும் எங்கள் ஊரிலும் எல்லா விவசாய பூமியிலும். இன்று உங்களுக்கு 'சல்லிகட்டு' அன்று நடக்கும் மாடு பிடிப்பு மட்டுமே தெரிந்து இருக்கும். அதே பாணி காளை மாடுபிடிப்பும், வண்டி மாட்டுக்கு லாடம் கட்ட அதை நான்குபேர் சேர்ந்து அமுக்கி , கால்களையும் ஒருமித்துகட்டி கால்களைக் 'லாடம்' கட்டுவதும் தினமும் நடந்த செயல்களே. உங்களுக்கு அது தெரியாமல் இருந்து இருக்கலாம்.

இன்று இராணுவ குதிரைகளின் குளம்புகளில் அடிக்கப்படும் இரும்பு வளையங்களும் , அவற்றின் முதிகில் ஏறி பயணிக்கும் சிப்பாயின் சுமையும் குதிரைக்கு உவப்பானது அல்லவே? அது போல உங்கள் வீட்டில் காயடிக்கப்பட்டு இருக்கும் நாய்குட்டிகளும், இரசாயனம் ஏற்றப்பட்ட வண்ணமீன்களும் மனிதன் செய்யும் கொடுமைகள்.

எங்களின் ஏறுதழுவுதல் ஒரு விளையாட்டு, சின்ன சீண்டல் பங்காளிச் சண்டை போன்றது. அதற்கு நானே சாட்சி. அது எங்கள் கொண்டாட்டம். எங்கள் வாழ்வு. தவறி மாட்டிற்கு ஏதேனும் ஆனால் பெரும் கொலைவிழும் அளவிற்கு சண்டை ஆகிவிடும். ஏதோ ஒரு இடத்தில் இருந்துகொண்டு 'சிங்கத்தை அடக்கு' என்று சத்தம் செய்வது உங்களுக்கு வசதியாக இருக்கலாம். ஆம், பரமசிவன் கழுத்து பாம்புகள் என்ன வேண்டுமானாலும் சொல்லலாம்.

ந்தவிதமான வரலாறும் தெரியாமல் கொல்லாமை, சீவ காருண்யம் என்றும் பேசுபவர்கள், அவர்கள் தின்ற சோறும் இப்படி மாடும் மக்களும் புரண்ட சகதியில் இருந்தே விளைந்தது என்று தெரியாதவர்கள். நாங்கள் நடத்தும் மஞ்சுவிரட்டை குற்றம் சொல்லுமுன் ஏன் அப்படியான விழாக்கள் வந்தது என்று பார்க்கலாம்.

கோவிலில் சங்கிலியால் கட்டப்பட்டு இருக்கும் யானைகளும் சரி, இந்திய இராணுவத்தில் இருக்கும் குதிரைப்படை குதிரைகளும் சரி , உங்கள் வீடுகளில் காயடிக்கப்பட்டு இருக்கும் நாய்களும் சரி மனிதனால் வதைக்கப்படுபவையே. காளை மாட்டை சினைக்காக அழைத்து வர சில இளந்தாரிகள் இருந்தார்கள். அது ஒரு கிராமம் சார்ந்த தொழிலாகவே இருந்தது. அந்த வேலை சார்ந்த ஒரு கொண்டாட்டமே "ஏறுதழுவுதல்". நிச்சயம் இராணுவக் குதிரை மற்றும் கோவில் யானைகளைவிட எங்கள் மாடுகள் எங்களில் ஒருவராகவே வாழ்ந்தது.


டுத்த முறை நீங்கள் சீவ காருண்யம் பற்றிப் பேசும் போது உங்களின் சேலைக்காக கொல்லப்பட்ட பட்டுப்புழுக்கள், உங்களின் முத்து மாலைக்காக கொல்லப்பட்ட சிப்பிகள்,  கோவில் யானைகள்,  இராணுவக் குதிரைக‌ள்  , உங்கள் வீட்டில் காயடிக்கப்பட்டு வாழும் நாய்கள் , புனித தளங்களில் வாசிக்கப்படும் மேள தாளங்களின் தோல் , மிருதங்க வார் எல்லாவற்றையும் நினைத்துக்கொள்ளுங்கள்.

நாங்கள் எங்களின் தெய்வமாக மாடுகளை நடத்தவில்லை. சக தோழனாக , தொழிலில் ஒரு பங்காளியாகவே நடத்தினோம். எங்களின் வயிற்றுக்காக மட்டும் அல்ல உங்களின் வயிற்றுக்காகவும் அப்படி செய்யப்பட்டது.

*